Ή παπάς παπάς ή ζευγάς ζευγάς

77094_362069243888818_1369772705_n

Ή παπάς παπάς ή ζευγάς ζευγάς

Διαβάζοντας την άποψη του Σ. Πιτσιόρλα «Ενθέματα»,13.11.2005) για το «διακύβευμα των δημοτικώννομαρχιακών εκλογών» περιπλανήθηκα σε ένα πολιτικό κόσμοόπου δεν υπάρχουν ιδιοτελή συμφέροντα με εκατομμύρια ευρώ και αξιώματα με εκατομμύρια πιστών.

Ο λόγος ήταν ότι το κείμενο ξεκινούσε με δυναμική, εκτινάσσοντας με από την κριτική στην πρόταση, μέσω των νομαρχιακών – δημοτικών εκλογών. Ο ορθολογισμός του, στην πολιτική συγκυρία, με οδήγησε στα «κρίσιμα ζητήματα» των «δημοτικών – νομαρχιακών εκλογών, με ανορθόδοξο και μεταφυσικό τρόπο σε ένα ερώτημα. Πώς θα μετασχηματίσουμε την αντιδεξιά στάση σε αντινεοφιλελεύθερη συνείδηση, δίχως την αντίστοιχη ή ανάλογη πράξη;

Είναι πράγματι τέχνη η πολιτική. Τέχνη θέλει και η επανάσταση. Τέχνη και οι δημοτικές – νομαρχιακές εκλογές.

Το δυστύχημα, όμως, βρίσκεται στην επιλογή της συνείδησης από πλευράς του Σ.Π. Αν δεν έθετε τέτοιο ζήτημα, θα δεχόμουν την περιπλάνηση στην πρόταση που κάνει και γι’ αυτό παρεμβαίνω προκειμένου να κάνω μια ερώτησηκαιμιαπρόταση. Την ερώτηση την έκαναήδη και αφορούσε την πράξη .

Το κείμενο, λοιπόν, με τράβηξε γιατί έβαλε στον τίτλο του τη λέξη «διακύβευμα». Παρόλο που, μετά τα 3 κεφάλαια – μέρη του, περίμενα να οδηγηθώ στην πόλη και το χωριό, βρέθηκα στους τρεις μεγάλους δήμους και μάλιστα, στην εξουσία.

Η εξουσία, βέβαια, είναι σημαντική γιατί ως κυριαρχία δημιουργεί πρόβλημα. Επομένως το θέμα δεν είναι η εξουσία. Γιατί, όπως όλοι ξέρουμε στην ΕΣΣΔ, τα μέληστελέχη του ΚΚΣΕ είχαν την εξουσία για 80 χρόνια. Σ’ αυτά τα 80 χρόνια πέρασαν από αυτήν σχεδόν όλες οι τάσεις φράξιες του Κ.Κ. Τι έμεινε, όμως, για τα εκατομμύρια των Σοβιετικών; Τίποτα, αφού και οι τεχνικέςυποδομές θέλουν τη συντήρηση τους, την ανανέωση τους. Όσο ήταν εξουσία η κοινωνική δυναμική από την επανάσταση, ήταν δημιουργική. Όταν, όμως, έγινε κυριαρχία πάνω στο σύνολο τότε έγινε (τουλάχιστον) αντιπαθής.

Κάπως έτσι είναι τα πράγματα κι εδώ. Εκλεγμένος δήμαρχος και συμβούλιο, κυριαχούμενο όμως απο την δυναμική του ιδιωτικού κεφαλαίου . Το διακύβευμα του κειμένου είναι η εξουσία στους τρεις μεγάλους δήμους. Πολύς κόσμος, πολλά λεφτά, ισχυρή εξουσία. Γι’ αυτό και ονομάζω μεταφυσική την πρόταση και περιπλάνηση το διάβασμα, μια και στην πράξη αγνοεί ότι ‘εμπιστοσύνη του’ κόσμου, σημαίνει συνέπεια λόγου – πράξης.

Αν ισχύει η κριτική προς το ΠΑΣΟΚ, αυτό σημαίνει ότι στη συνείδηση του ελληνικού λαού τα κυβερνητικά στελέχη της εικοσαετίας του ΠΑΣΟΚ έχουν την ευθύνη για το όποιο έργο στις θητείες του. Όχι την ίδια ευθύνη, αλλά ανάλογη. Η συνεργασία μας στους τρεις μεγάλους δήμους με το ΠΑΣΟΚ σημαίνει ότι θα στρογγυλοκάτσουμε δημιουργικά με κάποια από τα κυβερνητικά στελέχη του για να μιλήσουμε ενάντια στον νεοφιλελευθερισμό, όταν – όπως λέει το κείμενο <το ΠΑΣΟΚ δεν αποτελεί ουσιαστική εναλλακτική πρόταση, διότι οι πολιτικές του συγκλίνουν με τις πολιτικές της Ν.Δ., όπως αποδεικνύει και η πρόσφατη κυβερνητική του θητεία>. Ή  θα μιλήσουμε εναλλακτικά για το ρατσισμό και τους μετανάστες, όταν το ΠΑΣΟΚ ψήφισε τους χειρότερους νόμους. Να μιλήσουμε, μήπως, για το περιβάλλον;  Ποιοι νόμο» ποια κυβέρνηση έκανε τελικά προφήτη τον Κατσίκη της Ν.Δ. αν όχι το ΠΑΣΟΚ;

Άντε όμως να δεχτώ ότι στους 3 δήμους δε θα στρογγυλοκάτσω με την πρώην κυβέρνηση και θα βρεθώ με τα μεσαία στελέχη και τα απλά μέλη του ΠΑΣΟΚ. Τότε προσθέτω, τι κακό έχουν τα τρία τέταρτα της Ν.Δ. και δεν τα συμπεριλαμβάνουμε;

Απενοχοποιώντας το ΠΑΣΟΚ, ανοίγει πράγματι δρόμος συνεργασίας. Αυτό, όμως, σημαίνει παρθενογέννηση ανά 4 χρόνια. Αυτό σημαίνει ότι η εμπιστοσύνη του κόσμου αντικαθίσταται από την πελατειακή σχέση. Αυτό σημαίνει ότι η πολιτική έχει ασάφεια.  Ασάφεια και διακύβευμα. Άσχημο κοκτέιλ.

Όσογιατην παράδοση συνεργασιών με το ΠΑΣΟΚ στην τοπική αυτοδιοίκηση, καταντάει αστείο. Την «παράδοση» την κατασκευάζουμε. Στην προκείμενη τη δημιούργησε μια «άποψη» που βλέπει την Τ.Α.  ως  εξουσία ενός δημοτικούσυμβουλίου δίχως απάτες. Σωστό Αλλά όχι και διακύβευμα. . .

Οι δημοτικές εκλογές, όπως και οι βουλευτικές, δεν είναι ιδεολογική μάχη, αλλά πολιτική. Η ιδεολογική διάσταση δεν αναδεικνύεται εκλογικά και ο αντινεοφιλελευθερισμός είναι αγώνας ενάντια στην ιδιωτικοποίηση, είναι η διερεύνηση του δημόσιου και της δημοκρατίας.

Διακύβευμα θεωρώτην προοπτική. Καιως προοπτική θεωρώ τις κοινωνικές – πολιτικές διεργασίες που οδηγούν στην εξουσία του δήμου τη συμμετοχή του λαού, τη συμμετοχή στον σχεδιασμό και εκτέλεση της πολιτικής, με θεσμούς που διευρύνουν τη δημοκρατίασε όλαταπεδίαάσκησηςτης πολιτικής. Στη δημιουργία θεσμών που εντάσσουν τον κόσμο αλλά όχι ως απλό ψηφοφόρο κάθε τέσσερα χρόνια. Απαθή κάνει τον κόσμο το σύστημα της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, η ανάθεση της πολιτικής σε λίγους που τελικά γίνονται και ειδικοί.

Θα πρότεινα, λοιπόν, να μη δούμε την τοπική αυτοδιοίκηση με ορίζοντα τετραετίας, και να κρίνουμε διαρκώς την εξουσία ως κυριαρχία, αμφισβητώντας την και διαιρώντας την.

ΥΓ.: Όταν μιλάμε για συνείδηση εννοούμε «την οργάνωση της ενεστώτας αισθητής εμπειρίας (και αυτό από μόνο του ακυρώνει την πρόταση του Σ.Π. για τους τρεις δήμους). Δεν το λέω εγώ, το λέει ο Γ. Χειμωνάς.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s