τοπική αυτοδιοίκηση και στρατηγική της αριστερας

robert Marc

Τοπική αυτοδιοίκηση και στρατηγική της αριστεράς

Ο σοσιαλισμός με δημοκρατία και ελευθερία είναι το πρόταγμα της αριστεράς μας ενώ με το προγραμματικό και το το 6ο συνέδριο του ΣΥΝ έχει αποσαφηνιστεί ποια είναι η σχέση όχι μόνο του κεφαλαίου αλλά και του κράτους με-για την στρατηγική του σοσιαλισμού.

Η αριστερά από το 1917 και μετά, έχοντας στο μυαλό της την επιτυχία αυτής της επανάστασης, αδιαφόρησε για τις πολιτικές εκτιμήσεις των μεγάλων επαναστατών της 1ης διεθνούς και πιο συγκεκριμένα του Κ. Μαρξ για το νόημα της πρώτης προλεταριακής επανάστασης, το 1871 και την δημιουργία της Παρισινής κομμούνας, δηλαδή της αυτοδιαχείρισης του Δήμου του Παρισιού.

Αυτή η αδιαφορία χάριν της αποτελεσματικότητας του ’17 την έστρεψε στην διεκδίκηση ενός εργατικού κράτους, ενός σοσιαλισμού με κεντρική, κρατική, δομή και απομάκρυνσης, αποδυνάμωσης της λαϊκής συμμετοχής από την οργάνωση της πολιτικής διαχείρισης της καθημερινότητάς της ,του πρωταγωνιστικού της ρόλο στην ζωή της και την εργασία της, εκεί που ζει.

Σόλο τον κόσμο, η κομμουνιστική αριστερά ιδίως μετά τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο, διαμόρφωσε την ταυτότητά της από αυτήν την πολιτική και έτσι διαμορφώθηκαν οι πολιτικές… και τα μέλη της.

Το αποτέλεσμα ήταν να αντιμετωπίζει την τοπική κοινωνία και την γειτονιά ως ρομαντικά κατάλοιπα μιας άλλης εποχής ή ως εργαλείο για το μακρύ χέρι της κεντρικής πολιτικής.

Πρακτικά αυτό σήμαινε ότι η οργανωτική και πολιτική δουλειά των οργανώσεων μας ήταν στραμμένη στην διεκδίκηση μιας άλλης κρατικής πολιτικής και την ανάθεση, δραστηριοποίηση όλων των πεδίων γύρω απ αυτήν.

Έτσι φτάσαμε σήμερα στις περισσότερες πόλεις να τρέχουμε τελευταία στιγμή για κατάρτιση ψηφοδελτίων, δίχως την συνεπή σχέση μας με τον κόσμο μέσα από την δράση για τα καθημερινά που είναι και αντανάκλαση του συστημικού προβλήματος.

Η κρίση για την οποία μιλάει όλος ο κόσμος, βάζει την αριστερά σε καθήκοντα που δεν είναι μαθημένη, ούτε και εξοικειωμένη. Μιλάμε για δίκτυα αλληλεγγύης, κινήσεις πολιτών στις γειτονιές ενάντια στα μέτρα, λαϊκές συνελεύσεις, σχέσεις με τον κόσμο του καθημερινού αγώνα για την επιβίωση, στην δουλειά, την πόλη, το χωριό και δεν έχουμε καθημερινές, σταθερές, κοινωνικές-πολιτικές σχέσεις.

Σχέσεις δημιουργίας ενός περιβάλλοντος ισότιμης συνεργασίας για την ανάπτυξη συλλογικών και προσωπικών σχέσεων που θα στηρίζονται στην αλληλεγγύη, στην αλληλεπίδραση, την κατάθεση από εμάς της διαθεσιμότητάς μας και όχι της χειραγώγησης και καθοδήγησης του κόσμου, (το ότι είμαστε κόμμα-συλλογικότητα που μελετάει και αναλύει, δε σημαίνει ταυτόχρονα ότι έχουμε το δικαίωμα να ασκούμε ως δάσκαλοι εξουσία στον απλό κόσμο που δεν ζει συλλογικά και δεν έχει διαμορφωμένη όπως εμείς ‘άποψη για όλα’ ).

Δεν έχουμε συμβάλει στην διαμόρφωση κοινοτικής και δημοτικής κουλτούρας, ώστε τώρα που επιβάλλεται ο ‘Καλλικράτης’ να αντισταθεί ο κόσμος και να υπερασπιστεί την συμμετοχή του στην διαμόρφωση της δημοτικής πολιτικής.

Με τον ίδιο τρόπο είμαστε πολύ πίσω από την ανάγκη για διαμόρφωση συνθηκών αλληλεγγύης μεταξύ των κατοίκων για την αντιμετώπιση της κρίσης.

Αν και τα ζητήματα κοινωνικής οργάνωσης της καθημερινότητας είναι πίσω από τις ανάγκες και με την πολιτική συγκρότηση της αντίστασης σε ανάλογη ανεπάρκεια αυτό δεν σημαίνει ότι για την αριστερά τα πράγματα είναι αδύνατα για το μέλλον.

Αντιθέτως τα τελευταία χρόνια όλα κινούντα στην κατεύθυνση της συνεννόησης στο κοινωνικό πεδίο για την αντιμετώπιση προβλημάτων και την δημιουργία συλλογικοτήτων που υπερασπίζονται ελεύθερους χώρους που κινδυνεύουν από την ανάπτυξη και ‘αξιοποίηση’ του κάθε χώρου εμπορικά.

Συνεννοήσεις, συναντήσεις, ομαδοποιήσεις, πειραματισμοί για την συλλογική διαχείριση των ζητημάτων που μπορεί να μην είναι στις πολιτικές ατζέντες των κεντρικών πολιτικών όμως είναι ζητήματα κεντρικά για την ζωή μας, όπως η βλαπτικότητα των κεραιών κινητής τηλεφωνίας, τον λιθάνθρακα, την εκτροπή του ποταμού Αχελώου, την μόλυνση των ποταμών από την μικρή και μεγάλη βιομηχανία και την βιομηχανική κτηνοτροφία- γεωργία της ορμόνης, των φυτοφαρμάκων, των μεταλλάξεων.

Ζητήματα που δια περνάνε την πόλη και το χωριό δημιουργώντας προβλήματα όχι μόνο στην εργασία αλλά περιβαλλοντολογικά και διατροφικά.

Η τοπική αυτοδιοίκηση έχει τους δικούς της δρόμους, τις δικές της ταυτότητες, τα δικά της αιτήματα.

Έχει τους δικούς της ρυθμούς, την δικιά της τακτική, την υπομονή για την ασυνέχεια της δράσης, την υπομονή για την κατανόηση της, θέλει δουλειά μυρμηκιού. Έχει την δυνατότητα να αποκαλύπτει την τακτική και την στρατηγική του κεφαλαίου και των κυβερνήσεων σε καθημερινή βάση φέρνοντας τους πολίτες αντιμέτωπους με όλη την πολιτική πραγματικότητα.

Το κίνημα για αυτοδιοίκηση των πόλεων πρέπει να δώσει την προοπτική για μια άλλη κοινωνία, όπου οι πολίτες της, άντρες γυναίκες παιδιά θα είναι μέτοχοι, πρωταγωνιστές της ζωής της πόλης, νοώντας την ως κοινωνία και όχι ως εμπόρευμα. Μια κοινωνία που θα χειραφετήται καθώς παλεύει για την απελευθέρωσή της από την κρατική εξάρτηση και την ιδιώτευση στην παραγωγή αγαθών και πλούτου.

Μια πόλη κοινωνία που θα χειραφετούνται τα μέλη της μέσα από την συνεργασία για την διαχείριση της κατοικίας, του δρόμου, της γειτονιάς, της πόλης. Μέσα από συνεταιρισμούς για παραγωγή και διανομή των αγαθών που χρειάζεται ο ίδιος ο άνθρωπος, για την αναπαραγωγή του, την ανάπτυξη των ικανοτήτων του, για τον πολιτισμό.

Αυτή η στρατηγική για την πόλη, για την αυτοδιαχείριση της από τους πολίτες της, για την δημοκρατία ως τα άκρα της στην οικονομία και την πολιτική είναι ο δρόμος για τον σοσιαλισμό, είναι ο σοσιαλισμός (ο Κ.Μαρξ την αυτοδιοικούμενη πόλη την χαρακτήριζε ως ένα άλλο ‘κράτος’, δικτατορία του προλεταριάτου δηλαδή σοσιαλισμό και έκανε αυστηρή κριτική στους συντρόφους στην Γερμανία του προγράμματος της Γκότα για το κράτος που πρότειναν).

Είναι λοιπόν άξιο απορίας πως γίνετε να έχει αφεθεί η πόλη στην μοίρα της αγοράς και του κεφαλαίου και η αριστερά να την αντιμετωπίζει μόνο εκλογικά;

Ας δούμε αυτές τις εκλογές, την περίοδο της κρίσης, ως ευκαιρία να συναντηθούμε με τον κόσμο της γειτονιάς και τις συλλογικότητες της όχι για να συμμαχήσουμε εκλογικά αλλά για να συμβουλευτούμε και να εμπλουτίσουμε τα προγράμματά μας και να βάλουμε τις βάσεις για σταθερές και ισότιμες σχέσεις.

Καρανίκας Νίκος

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s