πανστρατια να σπασει η κυβερνητικη πολιτικη

Πανστρατιά να σπάσει η κυβερνητική πολιτική

397903_184566238366454_516309327_n

Είναι κουραστικό να επαναλαμβάνουμε στον κόσμο συνεχώς την οικονομική του κατάσταση από τα μέτρα λιτότητας και τις δυσκολίες της ζωής με αφορμή την κρίση.

Είναι πολύ άσχημο να αναφέρεις το πως ζουν οι άλλοι ενώ, εσύ δεν ζεις την ίδια φτώχεια, τα ίδια ζόρια. Άλλο τόσο αν είσαι βουλευτής, επαγγελματίας πολιτικός – συνδικαλιστής και συνδικαλίστρια, κρατικός υψηλόμισθος, μητροπολίτης και όλα τα τυχερά της πολιτικής οικονομίας..

Δεν συγκινούν τα λόγια των χορτάτων, τα αυτιά των πεινασμένων. Είναι τα αυτονόητα που δεν τα κουβεντιάζουν και δεν τα αποφεύγουν, απλά, αφού τα ζουν, περιμένουν να ακούσουν κάτι νέο, κάτι που μπορεί να τους εμπνεύσει, ακόμα και να τους ξεγελάσει, αλλά όχι και να ακούν για τις δυσκολίες τους από αστούς και μικροαστούς.

Αυτό που συγκινεί είναι οι προτάσεις διεξόδου, τα πολιτικά λόγια που ξεσηκώνουν τα μυαλά γιατί προσφέρουν εικόνες από άλλο τοπίο. Κάτι τέτοιο κάνουν τα δημαγωγικά λόγια αλλά και τα ριζοσπαστικά, επαναστατικά.

Η διαφορά είναι ότι ο ριζοσπαστικός και επαναστατικός λόγος-αν είναι τέτοιος- βάζει σε κίνηση και τον άνθρωπο, τον ‘μετατρέπει’ σε συλλογικό άτομο που γίνεται μέρος των ιδεών,

στοιχείο της λύσης, πρωταγωνιστή στην ζωή του.

Οι εκλογές όμως δεν έχουν την ίδια σημασία, το ίδιο νόημα για όλο τον κόσμο. Άλλη προσέγγιση έχει ο αντιεξουσιαστής, ο αριστερός και η αριστερή, άλλη έχει ο καθεστωτικός, ο φιλελεύθερος, ο δεξιός, ο φασίστας, όπως και ο αφελής, ο αδιάφορος, ο διαφημιστής, ο δημαγωγός, ο επιχειρηματίας, η υπάλληλός του, η μετανάστρια που προσέχει τα παιδιά του.

Το ίδιο διαφορετική είναι και η προσέγγιση του κόσμου για τις δημοτικές εκλογές και ακόμα διαφορετικά αυτήν την εποχή που η κυβερνητική πολιτική μας έβαλε στον μύλο του ΔΝΤ για το ξεπέρασμα της κρίσης.

Η κυβέρνηση κερδίζει στις κινήσεις της γιατί έχει αποσπάσει την συνοχή του κόσμου για τον μονόδρομο της πολιτικής της.

Σ αυτές τις εκλογες καθήκον μας είναι να σπάσουμε την κυβερνητική κυριαρχία, να συμβάλουμε ώστε την επομένη των εκλογών να μην έχει την συνοχή που έχει, να δημιουργηθούν ρήγματα, να αμφισβητηθεί ο μονόδρομος και να δοθεί στον κόσμο μια εικόνα διεξόδου, μια προοπτική να αλλάξουμε το τοπίο, να έρθουν τα πάνω κάτω.

Αυτό απαιτεί από την πλευρά μας συστράτευση με ενιαία εκφορά λόγου και πράξης, δημιουργία παραδειγμάτων για το τι εννοούμε αυτοδιοίκηση και αλληλεγγύη την περίοδο της κρίση.

Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι ο κόσμος περιμένει τόσο την ανάλυσή μας για την κρίση όσο την κοινή μας παρουσία για την προσέγγιση του κόσμου σηματοδοτώντας την άλλη πλευρά της λύσης..

Σ αυτήν την φάση που είμαστε, με τα τόσα κοινωνικά, οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζει ο κόσμος αρκεί να βγούμε όλοι και όλες μαζί και να απαγγείλουμε ενα αδιάφορο αλλά γνωστό ποίημα, τότε περισσότερη αποδοχή θα έχουμε απ΄ ότι τώρα που ακούγονται διαφορετικές απαγγελίες και ας υποθέσουμε ότι έχουν όλες το δίκιο τους.

Τα προγράμματα δυστυχώς ελάχιστοι τα διαβάζουν και παρόλα αυτά ο κόσμος διαμορφώνει τις επιλογές τους.

Κάτι προφανώς μετράει για τον καθένα και την καθεμία χωριστά και παίρνει την απόφαση. Κάτι η ιδεολογία, κάτι η προκατάληψη, οι αρκετές φιλοδοξίες, το στρεβλό ατομικό συμφέρον, το σόι που έχει υποψήφιο, η ανάγκη για μια θέση εργασίας ή μια θέση στον μύθο, η αυταπάτες γενικότερα πως με μία ψήφο θα σωθεί ο κόσμος όλος ή ότι θα σωθείς εσύ (κάποιοι φυσικά σώνονται), όπως και η συνείδηση της κατάστασης και των αιτιών της.

Όλα αυτά είναι η σημερινή κατάσταση και σ αυτήν θα πρέπει να δράσουμε με τους πιο αξιοπρεπείς όρους αλλά κυρίως με την αξίωση ότι λειτουργούμε με την ιδιότητα του κομματικού μέλους και όχι ως προσωπικότητες και ντίβες της παρέας μας, της ομάδας μας, της τάσης και τέλος κάποιου γραφειοκρατικού-πολιτικού οργάνου.

Στις εκλογές ποτέ δεν έχουν αξία τα ‘αν’ μιας άλλης κατάστασης και όποιο κόμμα πορεύεται με τις φαντασιώσεις που προκαλεί η πολιτική του συνείδηση ξεκομμένα από την κοινωνική κατάσταση καταλήγει στο περιθώριο.

Αυτή η πολυδιασπαστική εικόνα την περίοδο των εκλογών την εισάγουν στην κοινωνία μας αριστερές δυνάμεις και δεν μας την επιβάλει κανένας εχθρός. Είναι κατάντια του μικροπολιτικού, των ατομικών και ομαδικών φιλοδοξιών, της υπερβολής απέναντι στις εκλογές, που ενώ υπερέχει το πολιτικό, ο αριστερός βερμπαλισμός απογειώνει την υπερβολή με απαιτήσεις κοινωνικής αντιστοίχησης.

Σ αυτήν την περίπτωση όποια πλευρά και να έχει δίκιο δεν θα το βρει στις εκλογές γι αυτό και ποτέ τα αριστερά και κομμουνιστικά κόμματα δεν διασπούν την εκλογική εικόνα και προβάλουν τις ενστάσεις τους μετά τις εκλογές.

Επίσης όταν τα στελέχη διαφωνούν και δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν στις υποχρεώσεις τους παραιτούνται τουλάχιστον από τα αξιώματα χάνοντας τα προνόμια που έχουν και δεν γίνονται χάριν αυτών σημαιοφόροι άλλων ομαδοποίησεων.

Μας έχει μείνει περίπου ένας μήνας ως την κάλπη, ας το καταλάβουμε καλά και ας συμβάλουμε ώστε να σπάσει η κυβερνητική πολιτική κάτι που ξέρουμε ότι είναι προς όφελος της κοινωνίας γιατί θα εισάγουμε στον κόσμο μια πολιτική απορία και όχι τον κανιβαλισμό μας.

Καρανικας νικος κπε συν


Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s