φτάνει με την επηρμένη αριστερά της αυτοαναφορικότητας και των ιδεοληψιών

 

Η »υπευθυνότητα» και η αδιαφορία που δεν αγγίζουν το διακύβευμα και την κατάσταση του λαού είναι μικροαστισμός που γεννιέται από την οπορτουνίστικη τακτική που ακολουθεί ένα τμήμα της αριστεράς σ’ αυτήν την δύσκολη εποχή, για τον λαό. Οπορτουνισμός είναι να λες ότι ο δρόμος για την σοσιαλιστική επανάσταση είναι η εξαγγελία της με συνθηματικό την δραχμή και στρατηγική την εθνική εικόνα και ως τέτοια δεν χωράει συνεργασίες. Η γενικευμένη φτώχεια δεν αγγίζει, φαίνεται ,το π.γ του κκε και την εξωκοινοβουλευτική αριστερά και γιαυτό κατεβαίνουν αυτόνομα με προτάγματα που είναι αδιάφορα για την κοινωνία.

Με  ενοχλεί που διαβάζω και ακούω αριστερούς και αριστερές αυτού του εγκλωβισμένου κριτηρίου που επέμεναν να κατέβει το κόμμα τους μόνο και ιδεολογικά καθαρό,  να κλαίγονται και να καίγονται για τους νέους αγώνες που πρέπει να γίνουν για να αντιμετωπιστεί η λαίλαπα και η βαρβαρότητα της πολιτικής του μνημονίου και του καπιταλισμού που οδήγησε τον λαό στην φτωχοποίηση. Δεν πρέπει να αφήσουμε  την ιδεοληψία ούτε και τον κομματικό εγωισμό που αδιαφορεί για την δυνατότητα να αλλάξει αυτή η προοπτική της κοινωνικής φρίκης και απαιτείται να την αντιμετωπίσουμε όπως αρμόζει αυτήν την εποχή: πολεμικά

Να κάνουμε κριτική τον μικροαστικό σεχταρισμό της αριστεράς που θεωρεί την αλήθεια- της,  πιο ισχυρή από την δυνατότητα να αλλάξουμε τον συσχετισμό [και από  την άλλη, η συκοφαντία προς τον συριζα να γίνεται βασική τακτική].

Με ενοχλεί που αυτοαναγορεύεται ως επαναστατική πολιτική το επηρμένο που ενώ δεν κάνει ανατρεπτική πολιτική τρέχει  και διαδίδει την αλήθεια της  με όρους δόγματος.

Ο Καρλ Μαρξ έλεγε ότι θέλουμε να αλλάξουμε τον κόσμο και όχι απλά να τον ερμηνεύσουμε. Χωρίς να θεωρούμε την κυβέρνηση τον δρόμο που εγγυάται  τον σοσιαλισμό, κινούμαστε στην συγκυρία με όρους κοινωνικούς πολιτικούς και όχι ιδεολογικούς αυτοαναφορικούς, διεκδικώντας την κυβέρνηση της αριστεράς σ αυτές τις εκλογές, στις εκλογές την εποχή της γενικευμένης φτώχειας για τον λαό.

Το επηρμένο αριστερό είναι αδιάφορο προς τις άμεσες κοινωνικές και πολιτικές ανάγκες και η απάντηση στο ερώτημα, »τι να κάνουμε»,» τι να πούμε» είναι ανάλογη αυτής της αδιαφορίας στο όνομα της ιδεολογίας.

Γιαυτό δε  μπόρεσε να αναλογιστεί τι είναι συγκυρία και γιαυτό ο εγωτισμός της δεν είναι επικουρικός αλλά αποτέλεσμα μιας αλλοτριωμένης σχέσης  με το πολιτικό και αλλοιωμένη από το βάρος του συναισθηματισμού των σοβαρών λέξεων όπως επανάσταση, ανατροπή, αριστερά.

Με ενοχλεί αυτή η αριστερά που δομημένη στον φετιχισμό της αντίστασης κάνει προτάσεις για κοινωνικό μέτωπο ενάντια στην κρίση και την φτώχεια λέγοντας τα ανιστόρητα και αδόκιμα ιδεολογικά της προτάγματα, ενώ μπορούσε να συν δημιουργήσει  πολιτικά το μέτωπο της αριστεράς στο εκλογικό πεδίο που ήταν πρόταση ουσίας από τον συριζα και έτσι να είναι σήμερα άλλη η ατζέντα.

Τώρα με την μνημονιακή κυβέρνηση και τον κόσμο τρομοκρατημένο,  μιλάει αυτή η αριστερά για κίνημα και μέτωπο λες και δεν υπήρχε τα τελευταία χρόνια [ πλατείες, απεργίες…], λες και δεν το καπέλωσαν με την δραχμολαγνία αποπροσανατολίζοντας τον αγώνα και συμβάλλοντας στην φοβία,  λες και δεν έδειξε τα όρια του  με το μνημόνιο, την τρόικα και το δντ, ή λες και υπήρχε περίπτωση να μη βγουν στους δρόμους όλες οι δυνάμεις της αριστεράς!!!

Υπάρχει σ αυτήν την αριστερά μια ομοιότητα δομής με την αγωνία του χομπίστα που αυτό που θα χάσει, στην χειρότερη, είναι η τέρψη.

Η κρίση όμως απαιτεί κάτι άλλο και όπως απέδειξαν μέλη και ψηφοφόροι αυτής της αριστεράς, εκτός από την ιδεοληψία των ηγεσιών τους, υπάρχει και η εγρήγορση που γυρνάει την πλάτη συνειδητά σε κάτι τέτοιο, έστω και πρόσκαιρα.

Ρωτάω γιατί πρέπει αυτήν την τόσο σημαντική περίοδο να ιεραρχήσω και να  πάρω στα σοβαρά την πρόταση για κοινωνικό μέτωπο μ αυτήν την επηρμένη και ημιμαθή αριστερά που αδιαφόρησε στην ιστορική δυνατότητα για ανατροπή του μνημονίου και που ο μικροαστισμός της έγινε μύλος στο νερό των μνημονιακών;

και μάλιστα να  συμπεριφερθώ με ενθουσιασμό λες και θα προκύψει κάτι φοβερό και πρωτοφανές για την αριστερά και τον λαό

Είναι προτιμότερο να συνεχίσουμε με την δυναμική της λαϊκής κοινωνικής χειραφέτησης,  με τις ανοιχτές λαϊκές συνελεύσεις γειτονιών του σύριζα των μελών και μετατρέποντας τον συριζα σε ένα μαζικό ριζοσπαστικό δημοκρατικό κίνημα με δυνατές σχέσεις στον λαό, ώστε να δημιουργηθούν όχι μόνο δίκτυα αλληλεγγύης στις γειτονιές αλλά και η αριστερά του σοσιαλισμού και κομμουνισμού του 21ου αιώνα που μέσα σ όλα θα διεκδικεί και να κυβερνήσει τον τόπο αυτοδύναμα, ως αριστερά.

Advertisements

One response to “φτάνει με την επηρμένη αριστερά της αυτοαναφορικότητας και των ιδεοληψιών

  1. Εγώ, ένας διαρκώς wannabe αντιεξουσιαστής, βρίσκω ότι η τελευταία παράγραφος είναι και η πιο ενδιαφέρουσα. Ναι, και γω εκνευρίζομαι με τα όψιμα «όλοι μαζί». Τώρα έχετε κάθε λόγο να σπάσετε την «ανάθεση» των νέων ψηφοφόρων σας, να τους βάλετε να κάνουν πράματα σε επίπεδο δήμου ή συνοικίας, πράγματα δικά σας, με την ταμπέλα σας. Το εννοώ αυτό. Να νιώσει περήφανος ο νέος ψηφοφόρος σας για την επιλογή του και να μην αρκεστεί σε αυτήν. Να κάνετε κοινωνικά ιατρεία, φαρμακεία, κουζίνες, και δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο, να βάλετε τον κόσμο που σας εμπιστεύτηκε στην υπηρεσία του λαού που στενάζει. Κοινωνική υπηρεσία, κοινωνικό έργο… εαμικά σκηνικά δηλ., με ταυτότητα και πρόσωπο. Μην διανοηθείτε να μπλέξετε το νέο αυτόν κόσμο με το παλιό βερμπαλιστικό και άκρως αυτοαναφορικό «κίνημα». Άλλωστε, δεν θα τσιμπήσει με συνελεύσεις, πορειούλες, πανηγύρια αλληλεγγύης, λαϊκά γλέντια και «μέτωπα», των γνωστών κινηματιών, που δουλειά δεν έχουν παρά να κάνουν το κομμάτι τους με ξένα κόλλυβα. Και όποιοι τσιμπήσουν, να είστε σίγουροι πως θα αηδιάσουν, διότι δεν είναι και μαθημένοι στη σαχλαμάρα. Τέρμα το «όλοι μαζί». Αφήστε τις ανταρσύες και τις αναρχίες μόνες στη φάση τους, να πιάσουνε πάτο, μπας και ξυπνήσουμε κάποτε εμείς οι επανασταράδες και πάψουμε να είμαστε τόσο μίζεροι, αντικοινωνικοί και απωθητικοί – ή αν δεν ξυπνήσουμε, να πάμε στα σπίτια μας να ησυχάσουμε και μεις κι η κοινωνία από εμάς. Ειλικρινά το λέω αυτό.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s