για βάστα ρε

.

Για βάστα ρε κυβέρνηση…

Η μνημονιακή κυβέρνηση προσπαθεί να δημιουργήσει πρωτογενές πλεόνασμα και ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς μαζεύοντας λεφτά από άνεργους, εργαζόμενους και συνταξιούχους. Δεν της βγαίνει όμως ούτε και με το ξεπούλημα των πιο κερδοφόρων κρατικών οργανισμών [ατε, ελτα, οσε, δεη, οπαπ…].

Μπρος την χρεοκοπία που μας οδηγούν τρέχουν λυσσασμένα να διαλύσουν κάθε δυνατότητα για λύση.

Ιδιωτικοποιούν τα αγαθά και εκμεταλλεύονται τα πάθη, τις αδυναμίες του λαού.

Από την άλλη, ο λαός δεν μπορεί να ανταποκριθεί στα τιμολόγια της δεη, του φυσικού αερίου, του φπα, των χαρατσιών, της εφορίας, του τεβε, των ενοικίων…και αυτό θα γεννήσει νέες τακτικές, νέες ενότητες και απαιτήσεις.

Η συνειδητή ή ασυνείδητη άρνηση πληρωμής των τιμολογίων-χαρατσιών, η οργάνωση στις γειτονιές και όχι στα σωματεία, η περιφρούρηση διακοπτών, η ακύρωση πλειστηριασμών, η δικτύωση των ετερώνυμων αντιστάσεων και η νέα πλειοψηφία του διαμαρτυρομένου πλήθους είναι μια εικόνα από το αύριο.

Η κοινωνική οργάνωση που θα προκύψει [ δίκτυα κοινωνικής αλληλεγγύης, σύλλογοι, συνεταιρισμοί, επιτροπές , συντονιστικά…] αν δεν θέσει την αντιεραρχία, την εναλλαγή και την ισότητα τότε εύκολα θα γίνει πεδίο νέων γραφειοκρατών από το κίνημα αλλά και πεδίο ανάπτυξης των χρυσαυγουλιών του φασισμού.

Η μαζική τρομοκρατία από την φτώχεια, ζητάει ασφάλεια και σταθερότητα. Αυτό διακήρυξαν οι σημερινοί κυβερνώντες και με την βοήθεια φοβικών και εγωιστικών τάσεων μέρους της αριστεράς, βρέθηκαν και στην σημερινή κυβέρνηση για να αλωνίσουν και τις τελευταίες ελπίδες.

Όμως λίγες βδομάδες κυβέρνησης και οι απαιτήσεις, του κόσμου που είναι τρομοκρατημένος, δεν είναι στα επίπεδα του ιούνη.

Οι νέες απαιτήσεις θέλουν πτώση της κυβέρνησης πριν να είναι αργά και εκλογές για ανάδειξη αυτοδύναμης κυβέρνησης του συριζα, της αριστεράς που θέλει ανατροπή.

Όταν θέλεις ανατροπή δεν μπαίνει ζήτημα ετοιμότητας. Η ετοιμότητα είναι για την διαχείριση του υπάρχοντος, ένας οπορτουνισμός που απογειώνει το άγχος, τον φόβο, τις ιδεοληψίες και αγνοεί την κίνηση της κοινωνικής ύλης που πρωτοβγαίνει στο κεντρικό πολιτικό σκηνικό.

Όταν ανατρέπει η κοινωνία μια πολιτική κατάσταση τότε επινοεί θεσμούς που υπηρετούν τον λαό, την δημοκρατία και δεν υποτάσσεται στην υπάρχουσα κατάσταση.

Το κράτος της ρεμούλας, των υψηλόμισθων της ελίτ στη γραφειοκρατία, οι χειραγωγημένοι σύλλογοι -σωματεία και συνεταιρισμοί από τα σταθερά στο χρόνο και την μακροημέρευση στα προεδρεία και την κομματική ιεραρχία, η μετατροπή των οργανισμών σε κοινοβουλευτική πελατεία και τα προνόμια της βουλής δεν γίνεται να τα διαχειριστεί ο συριζα, δεν είναι έτοιμος, πράγματι. Όμως ο συριζα επιδιώκει ανατροπή και αυτό σημαίνει τέλος σ αυτά με νέους θεσμούς και κανονισμούς.

Αν δεν μπορούμε να αφουγκραστούμε το υπόγειο αλλά και φανερό κίνημα των διαμαρτυρόμενων πολιτών, αν δεν αναγνωρίζουμε τις ομοιότητες των απαιτήσεων, αν φοβηθούμε να ανακατευτούμε με τον απλό κόσμο και τον ηγεμονεύσουμε τότε αυτή η δυνατότητα για αλλαγές σ όλη την ευρώπη

θα χαθεί και θα επικρατήσουν οι συνήθειες, όχι του καπιταλισμού αλλά, της τυραννίας.

Δεν μπορεί να υπάρχει δημοκρατία όταν ο πλούτος συσσωρεύεται σε λίγους. Ο »πλούτος» αντιδρά όταν το πλήθος θέλει μερίδιο από τον πλούτο και όταν αυτή η αντίδραση γίνεται πολιτική τότε γίνεται έκπτωση στην συμμετοχή, στην δημοκρατία. Διατάγματα, νόμοι, νομοσχέδια όλα εξυπηρετούν την ελίτ της οικονομίας και της γραφειοκρατίας του κράτους.

Όλους τους αιώνες ο λαός είναι στην πρώτη γραμμή των αγώνων για αλλαγές αλλά ποτέ δεν επωφελήθηκε πραγματικά, ποτέ δεν κατάφερε να αντιτάξει ένα πρόγραμμα για την πάρτη του, τον εαυτό του, την κοινωνία δηλαδή.

Τα εκατοντάδες πειράματα και δοκιμές που έκανε ο λαός όπως και το προλεταριάτο τον τελευταίο αιώνα υπό την ηγεμονία του κομμουνιστικού κόμματος, κατέληξαν είτε στον ηγεμόνα, είτε στην συλλογική ηγεσία-ηγεμονία που περιορίζεται σε ένα πολιτικό γραφείο.

Λαός, είναι το περιβάλλον των εργαζόμενων και υποτελών που ζουν και επικοινωνούν με τις τέχνες και τις τεχνικές της αναπαραγωγής τους, διαχωρίζεται από την τάξη των κυρίαρχων όπως και στον καθημερινό βίο. Υπάρχει αλληλεγγύη,ευφυΐα και εγρήγορση, έχει διαστρωματώσεις και ανταγωνισμούς και ως υποτελής είναι και χειραγωγημένος, παρ όλα αυτά όμως ο λαός, οι άνθρωποι του, είναι και οι παραγωγοί της καθημερινότητας που πολλές φορές στην ιστορία συσπειρώθηκαν ενάντια στην υποτέλεια τους. Μια ζωή ταΐζει βασιλείς, αυτοκράτορες και αστική τάξη. Έχει ταΐσει και την γραφειοκρατία του.

Αυτή είναι η ιστορία μέχρι σήμερα που από τον συλλογικό βίο προκύπτει ολιγαρχία. Αυτή η ιστορία όμως μπορεί να ανατραπεί γιατί προκύπτει και γνώση για τον λαό.

Το πλήθος στις πλατείες του κόσμου έχει γνώση, γιαυτό και οργανώνεται αμεσοδημοκρατικά δίχως μόνιμες εκπροσωπήσεις, διατηρώντας ως αξία την επιφυλακτικότητα προς την σημερινή αστική, ολιγαρχική, ηγεμονική ιεραρχία και την ανισότητα των ειδικών που συγκροτούν τις ηγεσίες του συλλογικού βίου.

Οι ανοιχτές συνελεύσεις των γειτονιών, των παραγωγών-διανομέων, των θεματικών, είναι το ίδιο επιφυλαχτηκές στην πυραμιδική τεϋλορίστικη οργάνωση. Ενώ το μοίρασμα των ευθυνών, της γνώσης και των εμπειριών είναι χειραφέτηση και είναι η κοινωνική απάντηση.

Σήμερα όμως αυτή η κοινωνική εναλλακτική οργάνωση δεν μπορεί να γενικευτεί δίχως την πολιτική οργάνωση του κράτους, δίχως την κυβέρνηση της αριστεράς, αυτοδύναμης και πλειοψηφικής στην κοινωνία. Ώστε να είναι λιγότερα τα εμπόδια και οι τρικλοποδιές από την αστική τάξη που έχει πλέξει τις σημερινές κυρίαρχες σχέσεις.

Ο συριζα με την δημόσια εκπροσώπηση της από τον Αλέξη Τσίπρα είναι αυτή η απάντηση που καθιστά άχρηστα τα παλιά εργαλεία και τις τακτικές, φέρνοντας νέους τρόπους προσέγγισης του πολιτικού, νέους τρόπους οργάνωσης του και δεν μπορεί να πάει πιο πίσω από το κοινονικό φόρουμ, ούτε πιο πίσω από τις λαικές συνελευσης και τις πλατείες του πλήθους.

Η δημοκρατική ειρηνική επανάσταση, η λαϊκή κοινωνική χειραφέτηση είναι το πολιτικό πρόταγμα της αριστεράς το 21ο αιώνα.

Μια αριστερή κυβέρνηση που θα εμπνεύσει όλους τους λαούς της ευρώπης, θα συμπορευτεί με τα δημοκρατικά αυτοδιαχειριστικά πειράματα των λαών της λατινικής αμερικής, θα συνεργαστεί με το »όχι στον πόλεμο» της κίνας, θα συνομιλήσει με την αραβική επανάσταση δίχως κυνικότητα.

Σ όλο τον κόσμο οι λαοί είναι σε κατάσταση δύσκολη για την αναπαραγωγή τους. Ανεργία, φτώχεια, διατροφικό πρόβλημα, περιβαλλοντική καταστροφή, καταστολή, μιλιταρισμός, θρησκευτική μισαλλοδοξία. Αυτή η αβεβαιότητα όμως δεν είναι μια ακαδημαϊκή κουβέντα του αέρα. Συνοδεύεται με κατάθλιψη, κοινωνικό αποκλεισμό, ηθική μετατόπιση, αισθητική κατάρρευση, στωικό θάνατο των φτωχών που δεν έχουν τα νοσήλια, αυτοκτονίες. Φτάνει πια.

Αν δεν δράσουμε τώρα και δεν ανατρέψουμε αυτήν την σπείρα των πλουσίων τότε θα ζήσουμε στα σκοτάδια της απελπισίας.

Να υιοθετήσουμε τις διαμαρτυρίες του κόσμου, προτείνοντας του την κυβέρνηση της αριστεράς που θα συμπορευτεί για να αλλάξει τους συσχετισμούς .

Να μετατρέψουμε τους κρατικούς οργανισμούς από εργαλεία πλουτισμού μιας ελίτ σε δημόσιες δημοκρατικές επιχειρήσεις, κερδοφόρες για την κοινωνία και θα αναδεικνύουν την αξία της συμμετοχής.

Τα κοινωνικά αγαθά και οι υπηρεσίες δεν πρέπει να είναι στα χέρια ιδιωτών, δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται ως εμπόρευμα. Το »όχι στις ιδιωτικοποιήσεις των αγαθών» πρέπει να γίνει η αρχή μιας παγκόσμιας συνεννόησης των λαών, ενώ το »δημοκρατία παντού, αλληλεγγύη, ισότητα» να είναι η κοινή πορεία των αγώνων.

Να απευθυνθούμε στην κυβέρνηση και να πούμε, για βάστα ρε, πως πουλάς, στην τελική, κάτι που δεν σου ανήκει;

Να ξεσηκωθούμε με όλους τους τρόπους της αξιοπρέπειας μας, οργανώνοντας την αγριότητα της ανθρωπιάς μας, πριν μας καβαλήσει η βαρβαρότητα. Να ρίξουμε την κυβέρνηση, να ανατρέψουμε την σημερινή κατάσταση. Να πληρώσουν οι πλούσιοι με τα εκατομμύρια και τα δισεκατομμύρια. Να κάνουμε αριστερή κυβέρνηση της ανατροπής.

Ya basta-φτάνει πια, όπως λένε στην λατινική αμερική οι ζαπατίστας, για βάστα ρε, όπως λένε στην γειτονιά μου.

Καρανίκας Νίκος συριζα 5ου διαμερίσματος θεσσαλονίκης

Advertisements

2 responses to “για βάστα ρε

  1. ….»ΟΛΗ Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΣΤΑ ΣΟΒΙΕΤ»ακούστηκε κάποτε,και στείλανε γράμμα οι εργάτες στο Λένιν ροτώντας τον τί να κάνουν που δεν ξέρουν πολλά γράμματα και αν είναι αρκετό αυτό που λένε μερικοί που κάτι ξέρουν : » Κρατάτε αδέρφια γερά στα χέρια σας τα εργοστάσια και τα άλλα μέσα παραγωγής γιατί αυτά είναι η ζωή και το μέλλον μας»,ΟΛΗ Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΣΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΤΟΥ ΜΟΧΘΟΥ,ΣΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΤΗΣ ΡΓΑΣΙΑΣ, ΣΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΟΝΤΑΙ ΑΛΛΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗΣ θα λέγαμε σήμερα.Το πρώτο όνειρο χάθηκε,τούτο δώ μόλις που μπορούν μερικοί να διακρίνουν.Ισως κάποτε οι »μερικοί » γίνουν πλειοψηφία και σαρώσουν όλα τα εμπόδια που στέκουν μπροστά τους και τα δεσμά στο σβέρκο τους σπάσουν.Μέχρι τότε ας βολευτούμε με καμιά ασπιρίνη και λίγο λευκοπλάστη που μπορεί στην καλύτερη περίπτωση να μας προσφέρει μιά αριστερή κυβέρνηση μέσα στο καπιταλιστικό σύστημα που ζούμε.Δεν περνιέμαι γιά προφήτης αλλά κρατήστε αυτό το κείμενο στο αρχείο σας,κι αν είστε νέοι ξαναδιαβάζετέ το κάπου κάπου μεχρι να πάτε στα χρόνια μου.Θα έχει πιστεύω κάποιο ενδιαφέρον.

    • θα σας θυμίσω ότι ο λενιν ήταν αυτός που ακύρωσε τον ελεγκτικό και αποφασιστικό ρόλο των σοβιέτ , τον μάρτιο του 1918. [συνέδριο σοβιετ και συνέδριο μπολσεβίκων]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s