Το προλεταριατο σημερα: κυβερνηση αριστερας αμεσα ή 70 χρονια πισω

.

rousseau24Henri Rousseau

Το προλεταριάτο αυτήν την εποχή,
την εποχή της αναδιάρθρωσης της εργασίας-κεφαλαίου, είναι ένα οπορτουνίστικο προλεταριάτο. Δεν οπορτουνίζει λόγου της αντεπαναστατικής του θεωρίας, αλλά λόγο των παραγωγικών σχέσεων.
Δίχως εργασία, δίχως σταθερή εργασία, δίχως εργασία που καλύπτει τις βασικές ανάγκες, τρέχοντας για το άμεσο, το σημερινό, μετατρέπεται σε ύπαρξη δίχως μέλλον, δίχως μακροχρόνιο σχέδιο, μακρυά από την παραγωγική σχέση που του επιτρέπει να οργανώσει την ζωή του.
Αυτή η αλλαγή στις παραγωγικές σχέσεις είναι που δεν επιτρέπει τον άνθρωπο [που αναζητεί μια σταθερή σχέση για να σχεδιάσει ακόμα και την ανατροπή της, τον μετασχηματισμό της] να φανταστεί τον εαυτό του σκηνοθέτη της ζωής του.
Πριν 100 χρόνια ή 30 χρόνια, ένας άνθρωπος που έμπαινε στην βιοπάλη στέριωνε σε μια δουλειά, και ας άλλαζε εργοδότη. Είχε σε λίγο καιρό συναδέλφους και συναδέλφισσες που, με τον καιρό γίνονταν γνωστοί, φίλοι, συντρόφια, εραστές, οικογένεια. Εμπιστεύονταν ή μελετούσαν κάθε συνάδελφό που δούλευαν για χρόνια μαζί. Συνδικαλίζονταν και συνωμοτούσαν μακρυά από επιστάτες. Οργάνωναν την οργή και το δίκιο τους, κάνανε αγώνες, όνειρα, σχέδια, επαναστάσεις.  Έπαιρναν σύνταξη από την δουλειά, είχαν την δυνατότητα του αυτοπροσδιορισμού με το βλέμμα στο μέλλον.
Σήμερα αυτό όλο δεν υπάρχει [τουλάχιστον ως κυρίαρχη σχέση].
Η συνείδηση  είναι αποτέλεσμα της οργάνωσης της ενεστώσας αισθητής εμπειρίας και ως τέτοια σήμερα δεν την λες επαναστατική.
Οι βερμπαλισμοί, για επανάσταση, που ακούγονται σήμερα από τμήματα της αριστεράς και της αναρχίας είναι αποκαΐδια μιας πρόσφατης ζωής και αφήγησης.
Δεν αντανακλούν την κατάσταση του βιοπαλαιστή, παρά μόνο την γραφειοκρατία των οργανώσεων που όπως είπα έρχονται από το πρόσφατο διασφαλισμένο παρελθόν έχοντας την επανάσταση στο μυαλό τους ως ένα κεντρικό γεγονός.

Σήμερα, στην Ελλάδα και όχι μόνο, το κοινωνικό οργανώνετε και με άλλους ρυθμούς και τρόπους :  στις γειτονιές, στις πλατείες, πληθαίνουν οι κοινωνικοί χώροι μιας αλληλέγγυας οικονομίας ή κοινωνίας των αναγκών, νέοι συνεργατισμοί, ίντερνετ και συνεννόηση,  με προσωπική σχέση του πολιτικού αφού η αντιπροσώπευση αμφισβητείται.

Και  το πολιτικό τραβάει και αυτό την δική του κρίση. Η πολιτική επιθυμία για ανατροπή προκύπτει να είναι πιο προωθητική από το κοινωνικό παράδειγμα και έτσι η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για αριστερή κυβέρνηση προκάλεσε φόβο στην κυρίαρχη τάξη αλλά και στην γραφειοκρατία των αριστερών ομάδων, εκτοξεύοντας  στο 27%.

Η πρόταση για ανάληψη ευθύνης, για αριστερή κυβέρνηση και ο καθαρός λόγος του Αλέξη Τσίπρα ως εκφραστή της κοινωνικής δυσαρέσκειας απέναντι στην αδιέξοδη πολιτική έφερε τα πάνω κάτω.

Έδωσε στον κόσμο της βιοπάλης την δυνατότητα να φανταστεί τον εαυτό του κύριο της πολιτικής που θα τον απαλλάξει από  βάρη που τον έχουν γονατίσει και δεν βλέπει μπροστά του. Και όταν δεν βλέπεις μπροστά σου δεν κάνεις σοσιαλισμό.
Αυτή η επιθυμία του κόσμου συναντήθηκε με τον ΣΥΡΙΖΑ που ζητάει να αναλάβει την κυβέρνηση του τόπου για κοινό καλό.
Όχι για να κάνει σοσιαλισμό με δέκα νόμους και διατάγματα, σε 8 μήνες, αλλά για να ξαναφέρει την αξιοπρέπεια στην κοινωνία που ζει σε κατάσταση ανθρωπιστικής κρίσης, με τα συσσίτια της εκκλησίας κάτι που δεν το ζει καμιά γραφειοκρατεία ομάδας, παρέας, ρεύματος-τάσης και συνιστώσας.

Μερικοί  ονειρεύονται και σχεδιάζουν την κοινωνική αντιπολίτευση σε περίοδο κυβέρνησης της αριστεράς. Λοιδορείται ο ΣΥΡΙΖΑ και o πρόεδρος του από τα μμε, το κεφάλαιο, την κυβέρνηση, λοιδορείται όμως και από την γραφειοκρατεία- ηγεσία  ομάδων-παρεών-τάσεων της αριστεράς [ και μέρος του συριζα] γιατί η ανάληψη ευθύνης από τον ΣΥΡΙΖΑ αυτήν την περίοδο είναι μια βόμβα στην παθολογία τους αλλά και στην φετιχιστική αντιπολιτευτική ταυτότητα με πράξεις εγωιστικές.

Η πολιτική ανάγκη όπως και η κοινωνική έχουν μπροστά τους την δυνατότητα να μετατρέψουν την κρίση σε ευκαιρία και να πράξουν το εφικτό που είναι η ανατροπή. Η ευκαιρία είναι δικιά μας αρκεί να μη μας τραβάνε πίσω τα βαρίδια της παθογένειας.

Αποδείχτηκε ότι ο κόσμος που δεν είχε γνώση και εμπειρία από την συλλογική οργάνωση και αντιπολίτευση, είναι πιο τολμηρός και γενναίος από την ειδικευμένη φρουρά της ‘επαναστατικής’ αριστεράς που σ αυτήν την περίοδο που ο λαός αγκομαχά, αυτές οι περιβόητες γραφειοκρατίες της επανάστασης επιλέγουν τα γνώριμα πόστα τους και τα δόγματά τους.

Ο  τρόπος όμως για να αντιμετωπίσουμε την κρίση και την φτώχεια μας είναι να κυβερνήσουμε ως αριστερά και αυτό για να γίνει πρέπει να λειτουργήσουμε ως πολιτικός οργανισμός που πολεμάει πολιτικά και όχι να το στέλεχος και μέλος συμπεριφέρεται εγωιστικά περιφέροντας τις σωστές επαναστατικές του αρχές αδιαφορώντας οπορτουνιστικά για την συγκυρία, ως φιλελεύθερος αυτονομιστής της αλήθειας.
Οπορτουνισμός είναι και ιδεολογική τυφλαμάρα όταν εκφέρεις λόγο- απαίτηση για οικονομική και θεσμική αντιπαράθεση με την εκκλησία,  την εποχή της ανθρωπιστικής διατροφικής κρίσης, αντί να στραφείς στο μεγάλο κεφάλαιο και αυτήν την αντιπαράθεση να την ιεραρχείς για τώρα  και για τα πρώτα μέτρα της αριστερής κυβέρνησης.  Αυτό που είναι πιο ισχυρό στην εκκλησία , δεν είναι το χρήμα που έχει, αλλά ο Λόγος της που επηρεάζει, έναν λόγο που στην αριστερά τον αντικαταστήσανε τα τσιτάτα και τα δόγματα.

Οπορτουνισμός είναι να λες ότι ο δρόμος για την σοσιαλιστική επανάσταση είναι έτοιμος και το μόνο που έμεινε είναι η εξαγγελία της με συνθηματικό την δραχμή και στρατηγική την εθνική εικόνα.

Οπορτουνισμός είναι να θέλεις την ταξική επίθεση μέσα από τον εργατικό συνδικαλισμό που έχει γίνει προνόμιο των προεδρείων και δεν έλκει κανέναν πέρα του μηχανισμού και να μην διεκδικείς  έστω την επανίδρυση του, ή τον απεγκλωβισμό του κόσμου της εργασίας  από το κράτος και το κεφάλαιο μέσω της αυτοοργάνωσης της,  ή  να συναντηθεί με τον κόσμο αυτό στην γειτονιά που ζει.

Οπορτουνισμός είναι να λες ότι συμφωνείς με την διεκδίκηση της κυβέρνησης από τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά να συμπεριφέρεσαι εγωιστικά προκρίνοντας τις επαναστατικές σου φοβίες, εικασίες, αλήθειες και τα δίκαιά σου, σπάζοντας τη ενιαία εκφορά της διεκδίκησης, την  εικόνα για το αύριο, προσφέροντας έτσι εφόδια μόνο στον αντίπαλο.

Επίσης οπορτουνισμός είναι να θες ως γλώσσα και λόγο τον λόγο τον φετιχοποιημένο, αδιαφορώντας για την συγκυρία και το περιεχόμενο,  κατηγορώντας την »στρογγυλοποίηση» της γλώσσας,  όταν δεν ακυρώνει το περιεχόμενο, ως ιδεολογική και προγραμματική στροφή.

Αν θέλουμε να βάλουμε φραγμό στην κοινωνική κατρακύλα και να ξεπεράσουμε την ανθρωπιστική κρίση που μας διαπερνά θα πρέπει να διεκδικήσουμε κυβέρνηση της αριστεράς για κοινωνική σωτηρία, με προοπτική.

Αλλά αυτό για να γίνει θα πρέπει σταματήσουμε να οπορτουνίζουμε,  να σταματήσουμε να λέμε το μακρύ μας και το κοντό μας δημιουργώντας εικόνα χαλασμένης λατέρνας  στο τσίρκο της επανάστασης.

Αφού καταφέρουμε μέσα από την πολυμορφία μας να προτάξουμε έναν λόγο,  πολλές πράξεις και κάθε τι προωθητικό για ανατροπή της κυβέρνησης των μνημονίων,  όσο το δυνατόν πιο γρήγορα αν γίνεται,  να εμπνεύσουμε τον κόσμο και να ταιριάξουμε  και με τις πράξεις μας που την περίοδο αυτή είναι το κοινό, η αλληλεγγύη και η αντίστασή.

υ.γ-ερώτημα

αν στο 27% μας έφερε η συνέπεια στον αγώνα  τότε γιατί το κκε, η ανταρσυα και τα μλ κκε, πήγαν τόσο χαμηλά;

Καρανίκας Νίκος

Οtto Dix

Οtto Dix

Advertisements

4 responses to “Το προλεταριατο σημερα: κυβερνηση αριστερας αμεσα ή 70 χρονια πισω

  1. ΣΥΝΤΡΟΦΕ ΚΑΡΑΝΙΚΑ.ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΙΟ ΟΥΣΙΩΔΕΣ ΚΑΙ ΜΕΣΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΟΥ ΕΧΩ ΔΙΑΒΑΣΕΙ.ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΟΠΩΣ ΤΗ ΖΟΥΜΕ.ΚΑΙ ΣΤΗ ΦΑΣΗ ΑΥΤΗ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΥΜΒΑΛΛΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ,ΩΣΤΕ Η ΥΠΑΙΘΡΟΣ ΝΑ ΜΗ ΓΙΝΕΙ ΕΡΓΟΤΑΞΙΟ[ΒΛΕΠΕ ΣΚΟΥΡΙΕΣ ΣΤΗΝ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ]ΚΑΙ Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΟΔΗΓΗΘΕΙ ΣΤΟΝ ΕΚΦΑΣΙΣΜΟ.ΝΑ ΣΑΙ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΣΑΙ ΠΑΝΤΑ ΝΗΦΑΛΙΟΣ ΚΑΙ ΚΡΙΤΙΚΑ ΣΚΕΠΤΟΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΝΑ ΠΡΑΤΤΕΙΣ.ΜΠΡΑΒΟ ΣΥΝΤΡΟΦΕ.

  2. ΣΥΝΤΡΟΦΕ ΚΑΡΑΝΙΚΑ ΣΩΣΤΑ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΓΡΑΦΕΙΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΩΣ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΓΡΑΦΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΠΟΥ ΕΦΤΑΣΑΝ ΤΟΝ ΣΥΡΙΖΑ ΣΤΟ 27% . ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΛΟΙΠΟΝ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΜΑΣ ΜΕ ΤΙ ΟΡΟΥΣ ΘΑ ΠΟΡΕΥΤΟΥΜΕ. ΓΙΑΤΙ ΜΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ? ΔΕΝ ΦΤΑΝΕΙ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΝΑ ΟΔΗΓΗΣΕΙ ΣΕ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΑΛΛΑ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΜΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΠΟΥ ΘΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΜΠΝΕΕΙ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΑΛΩΣΤΕ ΟΤΙ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΟΠΛΟ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ ΕΙΑΝΑΙ Η ΕΠΙΡΟΗ ΤΟΥ ΣΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ (ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΝ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ . ΟΠΩΣ ΛΕΣ ΚΑΙ ΣΕΣΥ «Έδωσε στον κόσμο της βιοπάλης την δυνατότητα να φανταστεί τον εαυτό του κύριο της πολιτικής που θα τον απαλλάξει από τα βάρη που τον έχουν γονατίσει και δεν βλέπει μπροστά του.») ΠΟΣΟ ΘΑ ΜΠΟΡΕΣΕΙ ΝΑ ΕΚΦΡΑΣΕΙ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΜΕ ΚΟΛΟΤΟΥΜΠΕΣ? ΕΜΕΝΑ ΛΟΙΠΟΝ ΔΕΝ ΜΕ ΣΥΓΚΙΝΕΙ ΚΑΘΟΛΟΥ ΕΝΑΣ ΣΥΡΙΖΑ ΤΗΣ ΡΕΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΝΟΜΟΤΕΛΙΑΚΑ ΘΑ ΚΑΤΑΝΤΗΣΕΙ ΟΠΩΣ ΤΗ ΔΗΜΑΡ . ΠΡΕΠΕΙ ΛΟΙΠΟΝ Ο ΣΥΡΙΖΑ ΑΜΕΣΑ ΝΑ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΤΕΙ ΕΝΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΠΡΟΣ ΟΦΕΛΟΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ (ΚΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΑΡΞΗΓΗΘΩ ΣΤΑ ΟΡΙΑ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ) ΚΑΙ ΝΑ ΤΟ ΒΑΛΕΙ ΣΕ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΗ ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΗ ΜΕ ΑΥΤΟ ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗΣ ΕΕ . ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΤΑΣΕΙΣ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΤΟ ΣΥΡΙΖΑ ΚΑΛΑ ΚΑΝΟΥΝ ΚΑΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΔΙΑΦΟΝΟΥΝ ΔΗΜΟΣΙΑ ΜΗΝ ΦΩΡΤΟΝΟΥΜΕ ΣΕ ΟΤΙ ΠΟΙΟ ΥΓΕΙΕΣ (ΥΠΑΡΞΗ ΤΑΣΕΩΝ) ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΤΟ ΣΥΡΙΖΑ ΤΙΣ ΑΔΥΝΑΜΙΕΣ ΤΗΣ ΠΛΗΟΨΗΦΙΑΣ ΑΛΛΑ ΘΑ ΠΡΠΕΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΝΑ ΜΑΘΟΥΜΕ ΝΑ ΑΚΟΥΜΕ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s