Ανασφαλεια, η καθημερινοτητα του φοβου

Picasso

Picasso

«Ανασφάλεια,

η καθημερινότητα του φόβου»

Η εποχή στην οποία ζούμε έχει κάτσει στο διπλωμένο μας έντερο και σφίγγει το στομάχι μας, κάνοντας την ανάσα βαριά. Είναι, ακριβώς, η ανασφάλεια μέσα στην οποία ζούμε, η οποία μετατρέπει την ασφάλεια σε καίριο πρόταγμα και παύει να συνιστά ανάγκη που προκύπτει. Όταν ξυπνάς και δεν έχεις σίγουρο το μεροκάματο τότε δεν έχεις σίγουρο και το γεύμα. Όταν περπατάςστον δρόμο και βλέπεις την στέρησή σου, τότε αγγίζεις το όριο στην ηθική σου.

Η οικονομική πολιτική που έπρεπε να ακολουθεί την ζωή μας έχει μετατρέψει την καθημερινότητά μας σε κυνήγι της οικονομίας. Αυτό δεν είναι κάτι ασήμαντο: αντιθέτως, είναι τόσοεμβόλιμο που αλλάζει και επηρεάζει την κίνησή μας, την ματιά μας, τον τόνο της φωνής μας καιπεριορίζει τον ορίζοντα, σφίγγοντας τα σαγόνια και αλλάζοντας το σχήμα και την μορφή τουπροσώπου μας. Αν η επαφή μας με τον κόσμο εξαρτάται από την διάθεση, τότε αυτή είναι σκοτεινή, φοβική, καχύποπτη και συνάμα αδύναμη, ευάλωτη και έτοιμη να υποταχθεί σε κάθε δημαγωγία ή σε κάθε πίεση που ευαγγελίζεται στιγμές σιγουριάς και ασφάλειας.

Η ανασφάλεια ως αίσθημα συνοδεύει τους λαούς εδώ και αιώνες. Την εποχή που ζούσαν ως τροφοσυλλέκτες, η μάνα γη ήταν η εγγύηση, ενώ η ταλαιπωρία και το παίδεμα επέτρεψε να φτάσουμε στην εποχή της σταθερής και μόνιμης εγκατάστασης σε γαίες, κάνοντας κοινότητες και δημιουργώντας ένα πλεόνασμα για τις δύσκολες καταστάσεις όπως λιμοί και καταστροφές. Αυτή η έγνοια για πρωτογενές πλεόνασμα είναι καθολική σε κάθε κοινότητα και η μέριμνα για την καθημερινότητα συνδυαζόταν με τον σκοπό για ευημερία που διασφαλίζει και τα δύσκολα των θεομηνιών ή των επιδρομών.

Η συνείδηση της κοινοτικής χρήσης των αγαθών σε γη για καλλιέργεια, μέχρι και οι δρόμοι που τραβούσαν οι άνθρωποι του εμπορίου για να μεταφέρουν γνώση και εμπειρία μαζί με τα εμπορεύματα, ήταν η αίσθηση ότι υπάρχει κοινός πλούτος για «εκμετάλλευση». Σήμερα όμως οι κίνδυνοι είναι ακόμα πιο πολλοί στο βωμό της οικονομίας που κινείται μόνη αλλά και ανεξάρτητα από κάθε κοινότητα ανθρώπινη και διαλύει κάθε πρόνοια. Μια ματιά στις μεγάλες ηλικίες αρκεί για να διαπιστώσουμε ότι η φθορά γίνεται ανασφάλεια αν δεν συνοδεύεται από ιατρική περίθαλψη και πρόνοια. Είναι μια κατάσταση που δημιουργήθηκε με (ψευδεπίγραφη) αφορμή την οικονομική κρίση και κάνει τους ανθρώπους της βιοπάλης που, μεγάλωσαν με την αίσθηση ότι, η δουλειά διασφαλίζει ναι μεν το παρόν, αλλά φροντίζει στο μέλλον να ξεπερνιούνται τα άσχημα και δύσκολα,τώρα που έφτασε το μέλλον και τα δύσκολα, τους κάνει να αισθάνονται ανήμποροι και επαίτες.

Η ανασφάλεια δεν είναι κατάσταση που ευνοεί τα όνειρα και τα σχέδια για το αύριο και τομέλλον. Αυτό δυσκολεύει τις συλλογικότητες που έχουν στρατηγική, στόχους και πολιτικούς σχεδιασμούς για το μέλλον. Δεν γίνεται το επιδιωκόμενο από πλευράς της συλλογικότητας να αφήνει αδιάφορο τον υποτελή, επειδή ο φόβος και η απελπισία υπονομεύει την επικοινωνία αυτών των δύο μερών, πόσο μάλλον για την Αριστερά που φιλοδοξεί και αγωνίζεται για την κοινωνική χειραφέτηση και τον κομμουνισμό. Η ανασφάλεια είναι κακός σύμβουλος γιατί την ενισχύει το άγχος, ο φόβος που τρέφεται από το άγνωστο και αβέβαιο μέλλον και αυτό δυστυχώς δεν είναι αποτέλεσμα των θεομηνιών, αλλά κατάληξη μιας οικονομικής πολιτικής που εξυπηρετεί την αγοραία αντίληψη για την ζωή.

Αν και τα χρόνια πέρασαν ο αγώνας για πρωτογενές πλεόνασμα εξακολουθεί να υπάρχει με την διαφορά ότι απειλεί τις κοινωνίες γιατί το διαχειρίζονται οι κυβερνήσεις. Πρόκειται για μια δεξιά, δηλαδή αγοραία, δύναμη και καταναλώνεται από την γραφειοκρατία που με την σειρά της, ως βασίλειο της αναρμοδιότητας, φροντίζει τη δική της αναπαραγωγή, το περιβάλλον της και την κυρίαρχη τάξη. Αυτό το αίσθημα για ασφάλεια προτάσσουν ως άλλοθι προκειμένου να προωθήσουν μια ορισμένη πολιτική «προστασίας» από την «τρομοκρατία», την μαφία ή το μικρο έγκλημα. Αυτό εκμεταλλεύονται και έχουν αποσπάσει την συναίνεση για το στήσιμο καμερών παντού όπου υπάρχει δημόσιος χώρος ή χώρος διάβασης του κόσμου. Αυτό το αίσθημα αξιοποίησαν για να βομβαρδίσουν το Αφγανιστάν και να χρεώσουν τους λαούς μέσα από τους κρατικούς προϋπολογισμούς προγράμματα κατά της τρομοκρατίας. Η ασφάλεια δεν είναι πρόταγμα, ούτε διακήρυξη, αλλά προκύπτει από την πολιτική για την κοινωνική ευημερία.

Αν επιδιώκει την ασφάλεια μια κυβέρνηση τότε πρέπει να ασκήσει και ανάλογη πολιτική. Πρέπει να διασφαλίζει την υγεία με περίθαλψη για όλο τον κόσμο και όχι μόνο για τους έχοντες και κατέχοντες. Έτσι, ανάλογα να φροντίζει για το εργασιακό περιβάλλον, ώστε να μην σκοτώνονται -τραυματίζονται ή αρρωσταίνουν οι εργαζόμενοι μέσα σε αυτό. Να έχει ως έγνοια της το να έχουν οι άνθρωποι εργασία και αν δεν έχουν να τους παρέχει επίδομα που θα κρατάει όρθιο τον άνθρωπο και ικανό για αναζήτηση δουλειάς, διατηρώντας τον εντός της κοινωνίας και όχι στο περιθώριο.

Ασφάλεια στους δρόμους δεν σημαίνει απλά περιπολία της αστυνομίας στους δρόμους των γειτονιών, σημαίνει μια πολιτική που η πείνα και η στέρηση να μην ξεσηκώνουν τα ένστικτα επιβίωσης και να μην είναι αίτιο για παραβατικότητα. Ασφάλεια είναι τα δημόσια αγαθά να διατίθενται ελεύθερα στον κόσμο και όχι να μαθαίνουμε από τις ειδήσεις ότι μια κυβέρνηση τα πουλάει γιατί έχει λιγούρηδες φίλους και γνωστούς. Πώς να νιώθουμε ασφαλείς με την διατροφική αλυσίδα όταν παραδίνεται στις πολυεθνικές και την μετατρέπουν σε είδος εμπορικό με στοιχεία πειραγμένα και επικίνδυνα για την μάνα γη και τα παιδιά της; Είναι ασφάλεια να ξέρουμε ότι το ρεύμα είναι ελεύθερο για χρήση από όλους, για τον πολιτισμό μας και την κοινωνικότητα μας και ανασφάλεια όταν δεν έχουμε να το πληρώσουμε και κρυώνουμε, αρρωσταίνουμε και πεθαίνουμε. Το νερό, τα λιμάνια, τα ποτάμια, οι λίμνες, οι θάλασσες, τα βουνά και οι αιγιαλοί, όπως και το οξυγόνο, η βροχή, ο ήλιος, η επικοινωνία και μεταφορά μας κάνουν νιώθουμε ασφαλείς όταν είναι ελεύθερα, δημόσια, κοινωνικά και η διαχείρισής τους είναι δημοκρατική.

Ανασφάλεια γεννά η αντίληψη που βλέπει την φυσική ομορφιά ως πεδίο για να ασελγεί, ιδιωτικοποιώντας τα νησιά ή χτίζοντάς τα με βίλες για μεσοαστούς και αστούς που έχουν πισίνα κάποια μέτρα μακριά από την θάλασσα -αυτό λέγεται και καταισχύνη. Η ασφάλεια και η ανασφάλεια είναι αποτέλεσμα κάποιας πολιτικής και γι’ αυτό τον λόγο σήμερα ζούμε με άγχος και φόβο, γιατί η πολιτική που ακολουθείται στην Ελλάδα και στην Ευρώπη ολόκληρη είναι προς όφελος της ιδιωτικής κερδοφορίας και της εμπορευματοποίησης όλων των αγαθών, της αρπαγής του πρωτογενούς πλεονάσματος που λέγαμε και στην αρχή.

Η Αριστερά, ο ΣΥΡΙΖΑ συγκεκριμένα, κινείται προς την ανατροπή αυτής της συνθήκης τόσα χρόνια ως δύναμη που αγωνίζεται για την κοινωνική ευημερία. Τώρα αυτοί οι αγώνες μπαίνουν ως πρόγραμμα υλοποίησης από την κυβέρνηση της Αριστεράς, του ΣΥΡΙΖΑ, και για τον λόγο αυτό πρέπει να ρίξουμε την παρούσα κυβέρνηση άμεσα, διότι σε λίγο καιρό δεν θα μπορούμε να πάμε όχι μόνο στην θάλασσα της Χαλκιδικής αλλά και στα χωριά της που θα είναι μολυσμένα και κατεστραμμένα. Ο πολιτικός σχεδιασμός της Αριστεράς θα πρέπει να παίρνει υπόψη της τα αισθήματα του κόσμου που είναι στο στόχαστρο της κάθε ηγεμονίας πάνω στην κοινωνία.

Το άγχος και ο φόβος είναι κακοί σύμβουλοι γιατί αλλοιώνουν την καθαρή σκέψη και την νηφαλιότητα κάνοντας ευάλωτα τα άτομα και με τέτοιο κόσμο δύσκολα διαμορφώνεται μια αριστερή πολιτική. Η κυβέρνηση της Αριστεράς που επικαλείται συχνά και ορθά ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ θα είναι μια κυβέρνηση που η πολιτική της θα γεννάει άγχος, φόβο και ανασφάλεια στην αγοραία αντίληψη της πολιτικής, στην γραφειοκρατία, την άρχουσα τάξη και τους πλούσιους, φορολογώντας τους, προστατεύοντας τα δημόσια κοινωνικά αγαθά και τις υπηρεσίες και απαντώντας, έτσι, στο δίλημμα «ή εμείς ή αυτοί».

Νίκος Καρανίκας

ernst24

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s