Να μην φοβηθουμε την ομοιοτητα, να προσεξουμε στην διαφορα

17596660-md

                   Να μην φοβηθούμε την ομοιότητα, να προσέξουμε στην διαφορά

Δεν είναι πραγματικό ούτε και πολιτικά λογικό αυτό το ανιστόρητο κατασκεύασμα των δυο άκρων με τις ίδιες πράξεις. Δεν είναι και σωστό να ταυτίζουμε  τις πράξεις που τελούνται στους κοινωνικούς και πολιτικούς  αγώνες υπέρ της δημοκρατίας [και μάλιστα σε όλα τα επίπεδα] με τις – ακραίες – πράξεις ιδιοτέλειας, ρατσισμού και φασισμού.

Κάθε ομοιότητα όμως δεν σημαίνει και ταίριασμα.

Ο Συριζα είναι συλλογικότητα που μάχεται για την δημοκρατία, την υπεράσπιση του  δημόσιου χώρου, των δημόσιων αγαθών και υπηρεσιών, ως αγαθά που δεν ανήκουν γιατί είναι κοινά, κοινωνικά και ελεύθερα μέσα από την αλληλέγγυα δημοκρατική χρήση και κατανόηση.

Οι νεοφιλελεύθεροι νδ-πασοκ και Σια έχουν στην πολιτική τους την ιδιώτευση, την αντιπροσώπευση στην ιδιωτικοποίηση όλων των αγαθών. Την μετατροπή δηλαδή της ζωής σε εμπόρευμα. Οπότε υπάρχει μια τεράστια διαφορά και αυτή η διαφορά κάνει το ποιοτικό άλμα.

Κάθε ταύτιση όμως έχει σκοπό την συσκότιση του ζητήματος.

Ο αγώνας μας για τον κοινό τόπο, την κοινότητα, με δημοκρατία και ελευθερία δεν θα είναι αγώνας στρωμένος με ροδοπέταλα και γλυκόλογα [από ο,τι δείχνει η ζωή ] αλλά μια θαρραλέα πράξη ενάντια στην προκατάληψη, τον δισταγμό, την χειραγώγηση και αυτό σημαίνει δυσκολίες . Η ατομική, κοινωνική αλλά και πολιτική χειραφέτηση έρχεται από την λεωφόρο της γνώσης και τα στοιχεία του είναι η εμπειρία που αναλύεται  και αυτό σημαίνει ηδονή και οδύνη γιατί οι ενεστώτες των πράξεων είναι γεμάτοι απρόβλεπτα γεγονότα, γεμάτα με αισθήματα.

Η βία με την οποία εμπλέκεται το πολιτικό, κοινωνικό, λαϊκό κίνημα είναι για λόγους άμυνας και χειραφέτησης, λόγους υπεράσπισης της δημοκρατίας και ελευθερίας, είναι γεγονός και αποτέλεσμα μέσα στο συμβάν, δεν είναι ξεκομμένο ούτε αδιάφορο για τις επιπτώσεις, δεν είναι  ταυτότητα και σίγουρα όχι φετίχ. Είναι πράξη αντανακλαστικών της λογικής επιθυμίας που πρέπει να οργανώσει την αγριότητα της ανθρωπιάς γιατί απειλείται!

Οι φασίστες επιλέγουντην βία γιατί είναι με την διαχώριση της κοινωνίας σε τάξεις, φυλές, ράτσες,φύλα, επικίνδυνες διαφορετικότητες και αυτά είναι αταίριαστα . Δεν γίνεται να ζήσεις με τόσους διαχωρισμούς και προκαταλήψεις και να μην ασκηθεί βία. Είναι μια ενότητα και γιαυτό δημαγωγούν χρησιμοποιώντας ανιστόρητα τα δρώμενα των κοινωνικών ανταγωνισμών.

Εμείς είμαστε με την αλληλεγγύη, την ισότητα, την ελευθερία και την διαφορετικότητα την ερμηνεύουμε ως μοναδικότητα και αφού κάθε άτομο είναι μοναδικό, αφομοιώνει δημιουργικά και το διαφορετικό.  Όλα αυτά ταιριάζουν και μας κάνουν δημιουργικά άτομα που συνεργαζόμαστε

για να μπορέσουμε να ζήσουμε και δεν φοβόμαστε τον πλησίον μας.

Δεν φοβόμαστε τον πλησίον μας, γιατί έρχεται από τον ίδιο κόσμο, των ίδιων

αναστεναγμών που γεννούνται από αυτούς τους διαχωρισμούς και τις ανισότητες.

Η βία που τόσο εξορκίζει η εξουσία και τα αστικά φιλελεύθερα δεξιά κόμματα είναι η ομοιότητα της βίας που άσκησαν οι πρόγονοι τους για να σταθούν στα πόδια τους ως τάξη.  Στην λαιμητόμο κλείσανε την νέα κοινωνική και πολιτική συμφωνία. Δεν το λησμονούν αλλά δεν το υπερασπίζονται γιατί δεν συμφέρει η ιστορία, προτιμούν τα ανιστόρητα για την άρνηση της βίας από κάθε κατεύθυνση και πιέζουν την αριστερά να γίνει αποδέχτης του ανιστόρητου διλήμματος

Η βια από τα φασιστικά μορφώματα είναι όμοια και συνάμα διαφορετική από την βία του κράτους και της αστικής τάξης, αλλά είναι ίδια στην κατεύθυνση και γιαυτό ταιριάζουν οι φόβοι τους . Η βία τους απευθύνεται σε μας, την κοινωνία, τον λαό που είναι εξαρτημένος από την εργασία, το μεροκάματο και η βία για την οποία μας κατηγορούν και μας βάζουν να εξορκίσουμε είναι διαφορετική από πλευράς ουσίας και έρχεται από την αξιοπρέπεια δίχως να είναι μέσα στις επιθυμίες μας. Είναι αποτέλεσμα της στάσης που κρατάνε οι κυρίαρχοι απέναντι στα αιτήματα μας, στις πράξεις μας που πηγάζουν από την ανάγκη να σταθούμε και εμείς στα πόδια μας.

Η αριστερά, μπορεί να δει και πέρα από το ταξικό και να μιλήσει με όρους φιλοσοφίας, μπορεί να βάλει κοινά δόγματα και να συνεννοηθεί , να συμφωνήσει εκ νέου δημιουργικά ακόμα και με τον κόσμο των θρησκειών, προβάλλοντας το ‘’αγάπα τον πλησίον σου’’ ως κοινό δόγμα.

Αλλά δεν μπορούν να ακολουθήσουν ούτε αυτόν τον τρόπο οι καπιταλιστές και οι φασίστες όσο επιλέγουν την διαχώριση. Δυστυχώς ! Και αυτή η διαφορά προκαλεί πόνο λυτρωτικό, λευθερώνει από πλαστούς δεσμούς. Αρκεί να  μην φοβηθούμε, να υπερασπιστούμε  την νέα συμφωνία που θα μας ενώσει για να σταθούμε στα πόδια μας και η πράξη μας αν έχει ομοιότητες με την βία που εξορκίζουν να μην μας μπερδέψει.

Μην πέσουμε στην φραστική παγίδα της ταύτισης, να μην κομπλάρουμε με τις ομοιότητες, να αποφύγουμε  την αναπαραγωγή της δομικής βίας που κάνει την φτωχοποίηση του λαού να είναι αποδεκτή ως θεϊκή κατάρα. Να πάρουμε τα δικά μας όπλα από την φαρέτρα των λαϊκών εξεγέρσεων και αντιστάσεων από την εποχή του Σπάρτακου και των χιλιαστών μέχρι τις κοινότητες του μεσαίωνα και τους χαρτιστές. Από τα ενοίκια των σπιτιών στην Παρισινή κομμούνα ως τα βουνά των Ζαπατίστας και της Χαλκιδικής όπου οι άνθρωποι της αξιοπρέπειας τολμάνε, ξεπερνάνε τους φόβους και τους δισταγμούς και γίνονται θηρία ανήμερα για να προστατέψουν τις ζωές τους και τον πολιτισμό τους, ξεπερνώντας νόμους και απειλές. Γίνονται δημιουργοί νέων καταστάσεων, συμφωνιών και νόμων.

Η ιστορία της διεκδίκησης, της αντίστασης, της διαμαρτυρίας, ο αγώνας δηλαδή για να στεκόμαστε όρθια στα πόδια μας  δεν μπορεί να περάσει από τον δρόμο της λήθης ούτε να χαριστεί στην γραφειοκρατία και στους δειλούς, με τον ίδιο τρόπο που δεν πρέπει να μεταθέτεται στους ειδήμονες. Η εποχή που ζούμε εκτός από την βία της φτωχοποίησης του λαού είναι και εργαστήρι αντίστασης, συνεργασίας, αυτοδιαχειριστικών εγχειρημάτων,αλληλεγγύης και μαχητικότητας. Πράξεις πέραν της ιδιοτέλειας

Στην Ευρώπη και στην Ελλάδα για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες υπάρχει πολιτική διεκδίκηση σοβαρή με όρους ανατροπής από την αριστερά και συγκεκριμένα από τον Συριζα και  αυτό πρέπει να στηριχτεί ώστε να έχουμε κυβέρνηση της αριστεράς που σημαίνει άλλες αξίες, άλλες πολιτικές. Αυτό δεν προκύπτει ως ώριμο φρούτο, αλλά από τις δικές μας πράξεις που δεν θα αφήσουν να φαγωθεί το βουνό της Χαλκιδικής από την el dorado ή κάποιος άνθρωπος από τους φασίστες. Θα εξαρτηθεί από ένα μαζικό κίνημα για τον δημόσιο χαρακτήρα των αγαθών και από την ακύρωση  κάποιου αντιλαϊκού νόμου, όπως του τρομονόμου, από την στήριξη του αγώνα των εκπαιδευτικών.

Η ανατροπή αρχίζει από την στιγμή που ξεφωνιζουμε ότι

κανένας άνθρωπος μόνος  του στην κρίση, ούτε στα χέρια αυτών που την προκάλεσαν και την στηρίζουν.  Να λευθερώσουμε τους 4 της Χαλκιδικής !

Αυτός ο αγώνας είναι πάνω από τον φόβο και τους υφιστάμενους νόμους-  συμφωνίες, είναι για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και τον πολιτισμό και είναι κοινωνικός πολιτικός πόλεμος. Ή εμείς ή αυτοί!

Καρανίκας Νίκος

ernst39

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s