Ο αναχωρητισμός και τα πολιτικά αδιέξοδα του

12190793_712852408848890_6071893695636627519_n

Για να ξεκαθαρίσουμε κάτι με το κομμάτι που έφυγε απο το ΣΥΡΙΖΑ και δημιούργησαν την δικτύωση για την ριζοσπαστική αριστερά.
Ο αναχωρητισμός τους, τους μετακίνησε και στρατηγικά. Έπαψαν να είναι με τον Σοσιαλισμό ως διαδικασία που αλλάζει την Ευρώπη και δεν είναι υπόθεση μιας χώρας και φλερτάρουν με την δραχμή και την έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Θεωρούν ότι μια ήττα σε μια μάχη του στρατηγικού μας πεδίου, όπως αυτήν που ζήσαμε, είναι και ήττα της στρατηγικής.
Θεωρούν ότι στο πραξικόπημα που έγινε από τους ευρωπαϊκούς θεσμούς- τράπεζες, θα έπρεπε να λειτουργήσουμε ανιστόρητα και αντί να προχωρήσουμε σε ανασύνταξη των δυνάμεων μετά το πραξικόπημα- όπως και κάναμε, προτείνουν σύγκρουση και ας μην υπάρχουν οι συνθήκες και οι συσχετισμοί δύναμης, απλά γιατι ενθουσιάστηκαν με την συμβολική πράξη του Αλιέντε και εγκλωβισμένοι σήμερα στις δημόσιες σχέσεις στο θέαμα ως πράξη πολιτική, ξεχνάνε ότι το 1967 δεν καλέσαμε ως αριστερά κομμουνιστική τον κόσμο να συγκρουστεί επί ματαίου την ίδια μέρα που βγήκαν οι ερπύστριες αλλά μαζέψαμε τα κομμάτια μας και το κόμμα οργάνωνε τον λαό σε ρεφορμιστική κατεύθυνση( εργατικό κίνημα), ώστε να συσπειρωθεί ο κόσμος και να ανασυνταχθούν οι δυνάμεις της σύγκρουσης με την χούντα.
Τέλος πιστεύουν ότι σε περίοδο οικονομικής κρίσης και μάλιστα με ανθρωπιστική κρίση όπως στην χώρα μας, πρέπει να αντιμετωπιστεί η κρίση με αναδιανομή και επίθεση στον πλούτο, κάτι που αποδείχτηκε μέγα λάθος καθώς σοσιαλισμός δεν είναι το μοίρασμα της φτώχειας και αδιαφορούν ότι ο πλούτος αυτός που υπάρχει και παράγεται δεν αρκεί ούτε για μανούβρα.
Ο αναχωρητισμός τους, η ατολμία και τα πολιτικά αδιέξοδα οδηγεί σε έναν τυχοδιωκτικό οπορτουνισμό και δεν αναγνωρίζουν τον καπιταλισμό ως κοινωνικές σχέσεις που πρέπει να αλλάξουν αλλά ως σκεύος προκαθορισμένων πράξεων, δυστυχώς, ενώ για την επανάσταση και τον αγώνα επιφυλάσσουν μια βερμπαλιστική αφήγηση γεμάτη συναισθηματισμούς, αερολογίες και αοριστίες πέρα και μακρυά από την πραγματικότητα που οφείλουμε να διαχειριστούμε και μάλιστα προς μια άλλη κατεύθυνση, με πρόσημο λαϊκό, ταξικό ώστε αλλάζοντας τους συσχετισμούς να αλλάζουμε διαρκώς και την πραγματικότητα, δίχως να μπερδευόμαστε από την ομοιότητα της δομής που αργεί να αλλάξει και όλο θυμίζει το παλιό.
Αυτά έχει η ζωή, όμως. Κάποιοι και κάποιες προχωράνε, παλεύουν, πολεμάνε και ας χάνουν και ας γονατίζουν και ας υποχωρούν για λίγο μπρος την δύναμη και την ανάγκη, αλλά δεν τα παρατάνε φεύγοντας από το κόμμα και τον πόλεμο, αλλά, ανοίγουν νέους δρόμους και πίσω δεν γυρίζουν.
Ο ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί σ όλη την Ευρώπη την ατμομηχανή των μεγάλων αλλαγών για τον σοσιαλισμό του 21ου αιώνα με ελευθερία και δημοκρατία και γιαυτό η συστράτευση του λαού μαζί του και η στήριξη της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ είναι η μόνη συνειδητή πολιτική πράξη που στηρίζεται σε προτάσεις  με πρόσημο ταξικό λαϊκό και όχι δημαγωγίες για την επιζήτηση και αναζήτηση της δογματικής  ταυτότητας που υπηρετεί ατομικά αδιέξοδα.

Νίκος Καρανίκας

ΣΥΡΙΖΑ  Φάληρο Θεσσαλονίκης

11049631_1018615614826597_255785652931052036_n

Advertisements

One response to “Ο αναχωρητισμός και τα πολιτικά αδιέξοδα του

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s