φιλελεύθερη αδιαφορία

Witz

Witz

Υπάρχει μια τάση που θέλει να κυριαρχήσει στο όνομα του φαινομένου και ενός στιλ που αδιαφορεί ή ποδοπατάει το περιεχόμενο και την ουσία. Εκμεταλλεύεται το αίσθημα της ασφάλειας έναντι παντός ρίσκου, ώστε να απομακρυνόμαστε ακούσια από σχέσεις όπως η πολιτική, η επανάσταση, η τέχνη, η επιστημονική έρευνα, ο έρωτας, αν δεν υπολογίζονται βάση της κερδοφορίας και του εγωισμού.
Από την πολιτική, την ιστορία, τις τέχνες μέχρι και τον έρωτα, προωθείται η αντίληψη πως ο καθένας κυνηγάει το συμφέρον του και υποτάσσεται στο εφήμερο, το παροδικό και άνευρο, δίχως να δημιουργεί κάτι κοινό για υπεράσπιση.
Αυτή η φιλελεύθερη λογική και πρακτική εξυπηρετεί την διάλυση του κοινωνικού ιστού και γοητεύει οδηγώντας όμως σε αδιέξοδα και σε μια άκριτη καταναλωτική σχέση με τα αγαθά, τα αισθήματα, τις επιθυμίες. Ο φόβος και η άρνηση του μοιράσματος, της συν-ευθύνης και της κοινής δημιουργίας οδηγεί στο άκριτο καταναλωτικό άτομο, δίχως- ιστορική, συλλογική -μνήμη. Αντικαθιστά το μοίρασμα με την συσσώρευση, αποφεύγει την ιστορία των συναισθημάτων που προκαλούνται από τις κοινωνικές σχέσεις, προτρέπει σε κοινωνικούς αυτοματισμούς και σνομπάρει την αμοιβαιότητα της σχέσης που δημιουργεί μια νέα χρονικότητα με στοιχεία και νόημα από το μάγμα του κοινού.
Η χρονικότητα που έχει κοινά χαρακτηριστικά, με όρους που προκύπτουν από το Κοινό είναι κάθε φορά όπως αυτή που δημιουργείτε από την πολιτική και την συνεννόηση για ισότητα ως βασική αρχή και ας διαβαίνει την διαδικασία με δυσκολίες και συγκρούσεις. Το ίδιο συμβαίνει και με την επιστημονική διαδικασία μπρος το άγνωστο και ανακαλύπτει- αποκαλύπτει κάτι νέο, κάτι άλλο και εξηγεί το παλιό. Στο συλλογικό βίο, τη κοινωνική δράση το άτομο ζει κατανοώντας την χρονικότητα και από την καλλιτεχνική δημιουργία που, ενώ σκοντάφτει στην προκατάληψη, καταφέρνει να υπερασπιστεί τον ορθό λόγο με τον δικό της μαγικό τρόπο. Αλλά και ο έρωτας που κακοποιήθηκε από τον εκκλησιαστικό δεσποτισμό και κυριαρχείται τώρα από το τράβηγμα του στο άλλο άκρο, τον εγωισμό, το εφήμερο και παροδικό αλισβερίσι, την κατανάλωση εμπειριών ως αξιακό μέτρο της επιθυμίας για απόλαυση και ικανοποίηση δίχως το αίσθημα της επανάληψης, γίνεται ελκτικό στο όνομα της αποφυγής των δυσκολιών και δίχως την χρονικότητα των δύο, χωρίς να νοιάζονται δηλαδή αν ταιριάζουν σ’αυτήν.
Η επανάσταση, η επιστήμη, η τέχνες και ο έρωτας κινδυνεύουν από την απαξίωση που προκαλεί η άρνηση της δέσμευσης για μια δημιουργική χρονικότητα, στο όνομα του ανώδυνου εγωισμού, της ιδιώτευσης και των επιθυμιών της.
Αυτή η απαξίωση του περιεχομένου και της ουσίας των αξιών, αυτή η θυσία-της στο στιλ που αδιαφορεί για τις κοινωνικές σχέσεις και γοητεύεται από την καταναλωτική διαμόρφωση της επιθυμίας- σε συνδυασμό με την άρνηση της για το κράτος πρόνοιας ακόμα και σε περίοδο κρίσης- είναι η πολιτική της Ν.Δ.
Αυτό είναι το νεοφιλελεύθερο δόγμα, που θέλει να κατακτήσει όλα τα πεδία της κοινωνίας αποκτηνώνοντας μας, χάνοντας τα νοήματα και τα σημεία του κοινωνικού ιστού, αδιαφορώντας για το κοινό, τον συλλογικό βίο, τον τρόπο διακυβέρνησης, την επιλογή δηλαδή κοινωνικών και πολιτικών ‘στρατοπέδων’-στρατηγικών που χαράζουν πολιτική υπέρ μιας τάξης συμφερόντων και όχι αόριστα για το καλό.
Οι φασίστες με την Δεξιά προσπαθούν να συγκροτήσουν κίνημα ‘κατσαρόλας’, με αφορμή την κάθε κοινωνική διαμαρτυρία και αναρωτιέμαι αν πολιτικά αντιλαμβανόμαστε  ότι τον δρόμο των λαϊκών αναστεναγμών τον έχει μετατρέψει  η ΝΔ σε μονοπάτι που ποδοπατείται από την δημαγωγία της. Μια δεξιά- νεοφιλελεύθερη πολιτική που μετατρέπει τα πάντα υπέρ του ιδιωτικού συμφέροντος και  χαρακτηρίζεται από αδιαφορία για την ουσία των λαϊκών αναγκών σήμερα.
Ένας ιδιώτης των επιθυμιών και των αιτημάτων αδιαφορεί αν αυτό που προτάσσει συγκροτεί κοινωνία και έτσι κινείται συσπειρώνοντας ετερότητες και τυχοδιωκτισμούς.
Η Ν.Δ υστερόβουλα σηκώνει παντιέρα αντίδρασης στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ-ΟΙΚΟΛΟΓΩΝ ΠΡΑΣΙΝΩΝ, εκφράζοντας έτσι το αρνητικό αντανακλαστικό της σε μια κοινωνική δημοκρατική πολιτική που διασφαλίζεται όμως και με την αναλογία των φόρων. Αποτέλεσμα, το βασικό πρόταγμα της Ν.Δ, να είναι η μείωση των φόρων στον πλούτο και την κερδοφορία και η διάλυση του κράτους πρόνοιας. Τόσο λογικά, όλα αυτά, για τα συμφέροντα των πλουσίων αλλά τόσο ανορθόδοξα για την οικονομία και την κοινωνία.
Το κεφάλαιο δεν ανησυχεί γιατί χειραγωγεί  τον λαό με την εγωιστική ασφάλεια και την ηδονή της κατανάλωσης του εφήμερου.
Ο φιλελευθερισμός αλλοτριώνει κάθε επιθυμία, απόλαυση, ανάγκη ανάγοντας τα όλα στην ευκολία του ‘Εγώ’, δίχως την διαδικασία της δημιουργίας του κοινού ως χρόνου και τόπου δυσκολιών και ευκολιών που προκύπτουν.
Η Ν.Δ και το κεφάλαιο έχουν κάθε λόγο να αδιαφορούν για την οικονομική κρίση που χτυπάει τους φτωχούς, τους μη έχοντες σ όλη την Ευρώπη, όμως η αριστερά οφείλει να απαντήσει και να πράξει μέσα σ αυτήν την κατάσταση και να την αντιμετωπίσει με την κοινωνία όρθια και όχι με τον λαό γονυπετή. Προτεραιότητα μας οι μη έχοντας και προμετωπίδα μας ο πόλεμος με την διαπλοκή.
Έτσι με αυτήν την ευθύνη να σταθούμε και να κρίνουμε την σημερινή κυβέρνηση και την νέα χρονικότητα που δημιουργείται, ως μέρος αυτης της ευθύνης για την κυβέρνηση του τόπου από μια πολιτική δύναμη που προέρχεται από τα σπλάχνα του λαϊκού κινήματος και των αναστεναγμών για δημοκρατία, ελευθερία, ισότητα.
Να πάρουμε υπόψιν ότι η νεο-φιλελεύθερη δεξιά πολιτική αυτών των χρόνων, επηρέασε όλες τις χρονικότητες διαβρώνοντας την πολιτική, τις επιστήμες, τις τέχνες και τον έρωτα με εγωισμό, ιδιώτευση και αδιαφορία του κοινού βίου και πλούτου.
Αυτή η αδιαφορία κάνει την Ν.Δ να επικαλείται μια πολιτική που προσβάλει τον κοινό βίο, θέλει να διαλύσει το κράτος που προνοεί υπέρ των μη εχόντων, επιδιώκοντας να κλείσει τις δομές που κρατάνε όρθια όλη την κοινωνία. Η Ν.Δ επικαλείται μια πολιτική χωρίς κράτος πρόνοιας, ευνοώντας δήθεν την αυτορύθμιση της αγοράς μακριά από κάθε έλεγχο και κανόνα, στηρίζοντας μόνο τους ικανούς της ζούγκλας στον πόλεμο της ελεύθερης αγοράς. Δεν είναι με αυτούς που είναι τίμιοι και έχουν ήθος συνεργατικό, αλλά, με τους ικανούς- για την διαπλοκή – και ικανοί για τους φιλελεύθερους, είναι αυτοί που είναι αδίστακτοι ηθικά και κατέχουν πλούτο.
Η αριστερά οφείλει να σταθεί στα πόδια της και να κρατήσει στην συγκυρία την δύναμη που έχει τώρα καθώς συγκυβερνάει και να συνεχίσει έτσι ώστε να ξεπεράσει την κρίση διατηρώντας το προνόμιο της χάραξης των μέτρων εντός της επικράτειας της με το βλέμμα στην δίκαιη ανάπτυξη ως όπλο κατά της ανεργίας, ενδυναμώνοντας το κράτος πρόνοιας σταθερά για τους μη έχοντες.
Όποια μέτρα και αν χρειάζονται να πάρει μια κυβέρνηση ενόψει διεθνών οικονομικών σχέσεων και έχουν κοινωνική και πολιτική αντανάκλαση στην χώρα, θα αναγκαστεί να υπηρετήσει και τις αντίστοιχες κοινωνικές ομάδες που μπορεί να παίξουν ρόλο στην λύση του προβλήματος. Σ αυτήν την περίπτωση η αριστερά οφείλει να διατηρήσει τις σχέσεις της καλύπτοντας τις υποχρεώσεις της σ’αυτές τις δυνάμεις, αλλά, διανέμοντας τα μέτρα αναλογικά υπερασπιζόμενη τα λαϊκά συμφέροντα με προοπτική και μέλλον και αυτό απαιτεί κοινωνία όρθια και μεταρρυθμίσεις που θα κάνουν το κράτος πιο δημοκρατικό και δίκαιο.
Η κυβέρνηση έχει ακόμα βαρίδια από το κράτος των δεκαετιών που υπερασπίζονταν την ιδιοτέλεια και την διαπλοκή και γι’αυτό πρέπει να εκδημοκρατισθεί ο κρατικός μηχανισμός κόβοντας τις γέφυρες με τις πρακτικές των δυνάμεων που κυβερνούσαν όλα αυτα τα χρόνια. Αυτό σημαίνει ότι εκτός από αυτήν την τετραετία χρειάζονται και άλλα χρόνια και πολλές μεταρρυθμίσεις- αν μιλάμε σοβαρά και πολιτικά, για αλλαγή του τοπίου.
Η φιλελεύθερη αδιαφορία για το κοινό καλό και η δεξιά νοοτροπία δεν πρέπει να ξανά αναλάβουν την κυβέρνηση του τόπου. Ό,τι μέτρα -υποχρεώσεις και να επιβάλλονται, δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται σεχταριστικά, χαρίζοντας τους την διακυβέρνηση του τόπου. Ειδάλλως θα πρέπει να καταλάβουμε και να αποδεχτούμε ότι η επιστροφή  τους,  στην κυβέρνηση έστω και για λίγο  αυτών των δυνάμεων που μας έφεραν στην κρίση, θα σημαίνει και την επιστροφή στην σκοταδιστική νοοτροπία της δεξιάς, των εκδικητικών της εμπειριών απέναντι σε κάθε τι δημοκρατικό. Θα σημαίνει την ταφόπλακα του κράτους πρόνοιας, την διάλυση του δημόσιου συστήματος υγείας, παιδείας, μεταφορών κτλ  όπως όταν κυβερνούσαν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ μαζί τα τελευταία χρόνια.
Οι φιλελεύθεροι μπορούν να αδιαφορούν για το παρόν και το μέλλον της κοινωνίας και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων αλλά όχι η αριστερά. Οι δεξιοί μπορεί να αδιαφορούν για τις μεταρρυθμίσεις που σκοπό έχουν τον εκδημοκρατισμό του κράτους και την υπεράσπιση των δικαιωμάτων αλλά όχι η αριστερά.
Η αριστερά κυβερνάει με άλλο τρόπο και όταν υπάρχει ‘πόλεμος’ όπως ο σημερινός με θύματα τους μη έχοντες, τότε ό,τι μέτρα και να αν πάρει, θα τα πάρει κάτω από το ήθος και το βάρος που την ορίζει. Πάντα με γνώμονα το λαϊκό συμφέρον και την δημοκρατία έτσι ώστε είτε νικάει, είτε χάνει, να προστατεύει πάντα τους μη έχοντες και τα θύματα του ‘πολέμου’ γιατί επιλέγει τον πολιτισμό και όχι την βαρβαρότητα ή την παραίτηση και αυτό σημαίνει ότι ποτέ δεν αφήνεις τον πόλεμο,  την κυβέρνηση, την διοίκηση και την δυνατότητα, για λόγους ιδεοληψίας, φόβου,’αρχών’, ‘γραφών’, αρχικών σχεδιασμών και προκαταλήψεων.
Είμαστε δύο χρόνια από την στιγμή που ο ΣΥΡΙΖΑ πήρε την ευθύνη για την κυβέρνηση της χώρας σε περίοδο κρίσης. Θέλει υπομονή και εγρήγορση όλων των δυνάμεων μας για να συνεχίσουμε σ αυτόν τον ‘πόλεμο’, να υπερασπιζόμαστε μέσα από τις αντιξοότητες την κοινωνία, τα λαϊκά στρώματα που πλήττονται περισσότερο, τους μη έχοντες και την δημοκρατία. Αυτό είναι εξάλλου ο πολιτισμός μας.
Ο λαός βάλλεται καθημερινά, από τις δυσκολίες της καθημερινότητας αλλά και από την προπαγάνδα των μμε, της ΝΔ, και γι’αυτό πρέπει να βρει σύμμαχο τον ΣΥΡΙΖΑ και να επικοινωνήσει ώστε να συνεχίσει αυτή η προσπάθεια και να αλλάξει το τοπίο, πιο αποδοτικά, γρήγορα και νικηφόρα. Να υπερασπιστούμε ως αριστερά τον λαό σημαίνει να γίνει μέρος της κυβέρνησης μέσα από τον έλεγχο του κυβερνητικού έργου, μέσα απο μια δημιουργική σχέση με τις οργανώσεις μας που θα κάνουν γνωστό το έργο της κυβέρνησης, την ηθική της αριστεράς και του συλλογικού βίου και έτσι να αποκτήσει ενδιαφέρον η πολιτική.

Paolo Uccello  1465

Paolo Uccello 1465

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s