Η ΝΔ σε αδιέξοδο, δίχως στρατηγική και μέσα στην ανομία

στις

p373summertime-polock-jackson

 

Η ΝΔ σε αδιέξοδο, δίχως στρατηγική

Παρακολουθώντας τις ειδήσεις πολιτικού περιεχομένου από τα ιδιωτικά ΜΜΕ,  διαπιστώνουμε ότι υπάρχει μια μετατόπιση από την είδηση, που είναι πραγματική και ως τέτοια κρίνεται θετικά ή κατακρίνεται, στην κατασκευασμένη είδηση  που σκοπό έχει να υπηρετήσει συγκεκριμένα πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα,  προσπαθώντας  να χειραγωγήσει την κρίση του κόσμου.  Η μετατροπή των δελτίων ειδήσεων και των δημοσκοπικών εταιριών  σε ατζέντα της ΝΔ-Πασοκ και το αντίθετο, είναι το αποτέλεσμα των σχέσεων που έχουν από την εποχή που κυβερνούσαν και είχαν κοινή στρατηγική την ασυδοσία, την διαπλοκή. Τώρα αναπολούν και αγωνίζονται από κοινού να ξαναμπούν σε καθεστώς ασυλίας και ρεμούλας, προσπαθώντας να θίξουν την σημερινή κυβέρνηση, το ηθικό πλεόνασμα που έχει.

Η ΝΔ βρίσκεται σε αδιέξοδη κατάσταση, δίχως στρατηγικό σχέδιο και θεωρία για το σήμερα και το αύριο των κοινωνικών σχέσεων, για την Ελλάδα, την Ευρώπη, τον Κόσμο. Όλο το πολιτικό της τεκμήριο και όλη της η αναζήτηση κατασκευάζεται και εκπορεύεται από την διαπλοκή, τα ιδιωτικά συμφέροντα, τους δημοσιογράφους εκδότες καναλάρχες και όχι από τα πολιτικά συλλογικά της όργανα, ως είθισται για ένα δημοκρατικό κόμμα, από διανοούμενους της παράταξης ή έστω της τάξης που πρεσβεύει.
Η αποσιώπηση των οικονομικών σκανδάλων και των χρεών τους υπηρετεί την συνθήκη που μας κυβερνούσαν ΝΔ – Πασοκ- καναλάρχες -εκδότες και γι αυτό δεν υπάρχουν στα δελτία ειδήσεων και στα έντυπα τους, τα πραγματικά γεγονότα, τα σκάνδαλα, ενώ αντίθετα τα σαρδάμ κάποιου κυβερνητικού γίνονται ταινία φαντασίας.  Όταν αποπειρώνται να θεωρητικοποιήσουν ένα ζήτημα, προκρίνουν την συνωμοσιολογία και τις μηχανορραφίες που ανεβάζουν το θερμόμετρο του ενδιαφέροντος για το κοινό και κρύβουν την αντικειμενική εξέλιξη του γεγονότος.  Όταν επιδιώκουν να αναλύσουν, τεκμηριώσουν οποιοδήποτε θέμα, αυτό, το αναλαμβάνει κάποιο στέλεχος της ειδησιογραφίας και το αναπαράγουν τα κομματικά στελέχη και οι βουλευτές καθώς διανοούμενοι της είναι πλέον οι δημοσιογράφοι των ΜΜΕ γιατί ταυτίζονται οι σκοποί τους.

Η ΝΔ κινείται δίχως ταυτότητα, τυχοδιωκτικά, ανάμεσα στο κέντρο, στον φιλελευθερισμό, τον εθνικισμό, την άκρα δεξιά και γι αυτό έχει υιοθετήσει την τακτική της προβολής, προς τα έξω, του δικού της προβλήματος, λέγοντας ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι αριστερά.  Αρνείται να δεχτεί ότι έχει χάσει την κυβέρνηση της χώρας από την Αριστερά και μάλιστα από τον ΣΥΡΙΖΑ με τον Αλέξη Τσίπρα πρόεδρο και πρωθυπουργό που δεν είναι γόνος  αστικής τάξης, τζάκι πολιτικό της οικογενειοκρατίας όπως ο Μητσοτάκης, ο/η Μπακογιάννη,  ο Καραμανλής,  ο Παπανδρέου, η Γεννηματά …   Δυσκολεύονται να αποδεχτούν την πραγματικότητα και πλάθουν την δικιά τους που είναι η εικόνα μιας  άλλης ΝΔ, ενός  άλλου ΣΥΡΙΖΑ.

Δεν έχουν στρατηγική και ψάχνουν ταυτότητα, γιατί η σημερινή κυβέρνηση νομοθετεί και κάνει μεταρρυθμίσεις που δεν τόλμησαν να κάνουν ως δήθεν φιλελεύθεροι δεξιοί.  Καταλήγουν να αντιπολιτεύονται την πολιτική τους ( βλέπε επενδύσεις, ταυτότητα φύλου, ατομικά δικαιώματα, εθνική πολιτική …) και μέσα στο αδιέξοδο τους ακολουθούν ως μονόδρομο για αφήγημα τη συκοφαντία, το τρόμο, την ανασφάλεια.   Όμηροι της διαφθοράς, αντιδραστικών ομάδων, αναχρονιστικών απόψεων και συμμαχιών, απέφυγαν να κάνουν φιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις με κοινωνικό πρόσημο και εξαντλήθηκαν στον οικονομικό τομέα και μάλιστα κομπιναδόρικα στον Νεοφιλελευθερισμό που συμμαχεί με την ακροδεξιά και την μισαλλοδοξία επωφελούμενη την καταστροφή και την φτώχεια και έτσι βρίσκονται σε αντιπαράθεση  ακόμα και με τις ίδιες τις αξίες του ευρωπαϊκού διαφωτισμού.

Ο αντιπολιτευτικός λόγος της ΝΔ ποντάρει στην τακτική των εντυπώσεων και αυτό γίνεται εύκολα γιατί έχουν το μονοπώλιο της εικόνας, των μέσων.  Η είδηση κατασκευάζεται με σκοπό την διαμόρφωση του περιβάλλοντος, όπου εύκολα θα παραχθεί ένα αρνητικό αίσθημα για την κυβέρνηση, μέσω συκοφαντιών, ψεύτικων κατηγοριών, υπερβολών, αστοιχείωτων και ανιστόρητων καταγγελιών.

Προσπαθούν να δημιουργήσουν μια εικόνα όμοια με αυτήν όταν μας κυβερνούσαν, δεν λένε κουβέντα για τα αίτια της κρίσης, τις ευθύνες τους, τον ρόλο τους, δεν παίρνουν θέση για τα σκάνδαλα γιατί εμπλέκονται στελέχη τους, βουλευτές και πρώην υπουργοί.  Προσπαθούν να υπονομεύσουν την πορεία της χώρας που ξεπερνάει την κρίση, θέλοντας να προκαλέσουν πολιτική κρίση και πτώση της κυβέρνησης επειδή τους τρομάζει η επιτυχία- διεθνώς – της σημερινής κυβερνητικής πολιτικής, που βγάζει την χώρα από την κρίση, την ξαναβάζει στις αγορές, μειώνοντας την ανεργία μέσω της ανάπτυξης και έχει αρχίσει να αναδεικνύει τις δυνατότητες που έχουμε σαν χώρα.

Σήμερα το δίλημμα που θα συσπειρώσει και θα ενεργοποιήσει τον λαό δεν είναι το ίδιο με αυτό που ανέδειξε την σημερινή κυβέρνηση και άλλαξε τους πολιτικούς συσχετισμούς. Αυτό το απάντησε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ- Οικολόγοι Πράσινοι που πήραν την ευθύνη και άλλαξαν τους πολιτικούς συσχετισμούς.  Δεν παράτησαν τον αγώνα ενάντια στην λιτότητα,  προσδιόρισαν την ευθύνη και το βάρος της οικονομικής ζημιάς, κόβοντας  την διαπλοκή, μοιράζοντας αναλογικά τα βάρη, προστατεύοντας τα θύματα της οικονομικής χρεοκοπίας που μας οδήγησαν οι κυβερνήσεις της ΝΔ Πασοκ και βάζοντας τις βάσεις για μια δίκαιη ανάπτυξη σε ένα κράτος δικαίου και πρόνοιας.

Η σημερινή κυβέρνηση κάνει κοινωνική πολιτική που αναδεικνύει την στρατηγική του κράτους πρόνοιας και της δίκαιης ανάπτυξης. Αντιμετωπίζει την κρίση με προτεραιότητα τον άνθρωπο που δεν έχει δυνάμεις να αντιμετωπίσει την οικονομική-κοινωνική καταστροφή που μας οδήγησαν ΝΔ Πασοκ.  Βάζει τους όρους και τα όρια έτσι ώστε το βάρος να αναλογεί στις δυνατότητες, ιεραρχώντας κοινωνικά την κάθε πολιτική πράξη, έχοντας το βλέμμα όχι μόνο στους μη έχοντες και την φτώχια, αλλά στην αλλαγή των συνθηκών, την προοπτική,  στο μέλλον.  Προστατεύοντας τους μη έχοντες και τους εξαθλιωμένους από την πολιτική των προηγούμενων κυβερνήσεων, με επιδόματα που διασφαλίζουν τα βασικά έξοδα, απαλλάσσει χιλιάδες οικογένειες από τον φόβο της οικονομικής κατάρρευσης, της καταστροφής.

Ένα αίσθημα που δεν γνωρίζουν οι έχοντες, οι πλούσιοι, οι μικροαστοί και μεσοαστοί είναι ο φόβος της ανέχειας, της διακοπής του νερού και του ρεύματος, της ασιτίας, της κατάσχεσης, του κόστους για τα νοσήλια. Αυτό το αίσθημα, αυτή η κοινωνική κατάσταση προέκυψε γιατί μας οδήγησαν με την πολιτική τους η Δεξιά, η ΝΔ με το Πασοκ και όχι η αριστερά.  Σήμερα οι μη έχοντες, οι οικογένειες που έχουν καταρρεύσει, προστατεύονται από την πολιτεία. Έχει αρχίσει να υπάρχει πρόνοια και αλληλεγγύη όπως οφείλει να κάνει κάθε πολιτισμένο κράτος, έτσι ώστε να υπάρχει ελεύθερη πρόσβαση στην δημόσια υγεία, στην εκπαίδευση, επιδόματα, με ελεύθερη πρόσβαση για τους άνεργους, στην μεταφορά στην μετακίνηση  και να αρχίζουν να στέκονται με αξιοπρέπεια.  Να μπορούν  να κρατηθούν όρθιοι εντός της κοινωνίας, να παλεύουν, δίχως φόβο να κρίνουν, να σχεδιάσουν, να προκόψουν και να ελπίζουν σε καλύτερα και δικαιότερα χρόνια, να αποκτήσουν την δυνατότητα, να γίνουν δύναμη δημιουργική.

Το δίλημμα προκύπτει πλέον από το ερώτημα, τι ανάπτυξη θέλουμε. Να απαντήσουμε και έτσι να χαραχτεί η πολιτική του κάθε κόμματος και κοινωνικού φορέα.  Δεν υπάρχουν πολλοί δρόμοι. Η ιστορία διδάσκει ότι οι κοινωνικοί ανταγωνισμοί και οι πολιτικοί συσχετισμοί δημιουργούν τις σχέσεις που διαχειρίζονται την οικονομία, τις επενδύσεις και δίνουν χαρακτήρα στην Ανάπτυξη, τους θεσμούς, την κοινωνία.

Στην χώρα μας οι πολιτικοί συσχετισμοί, μέχρι πρότινος, ευνόησαν την διαπλοκή, την διαφθορά, την αλόγιστη χρήση της γης και του υπεδάφους, την τυχοδιωκτική πορεία της συσσώρευσης και την δημιουργία ομάδων ιδιωτικών συμφερόντων, δίχως κοινωνικό προσανατολισμό.  Διακηρύττουν οι δεξιοί φιλελεύθεροι ότι δεν υπάρχει κοινωνία, υπάρχουν μόνο άτομα-οικογενειών και εταιρίες, όπως είναι δήθεν γραπτό από τον θεό να εκμεταλλεύονται οι έχοντες τους μη έχοντες, μετατρέποντας σε θεϊκό έργο την εκμετάλλευση.  Η ΝΔ, εκτός της διαπλοκής όπου έχει διδακτορικό, είναι ταυτισμένη με την ευκαιριακή φιλελεύθερη ρητορεία,  με την ανάπτυξη δίχως όρια*,  με το πλιάτσικο υπέρ εργολάβων  που καταστρέφουν το μέλλον του τόπου, αδιαφορώντας για τις σχέσεις εργασίας, την φύση και την κοινωνία. Δεν θέλουν τον έλεγχο από την κοινωνία, τους θεσμούς και γι αυτό η δημοκρατία τους είναι δίχως το κράτος των δημοκρατικών θεσμών, αυτών που ελέγχουν και προστατεύουν την κοινωνία από ‘άξιους’ και ‘άριστους’ της ασυδοσίας, της  διαπλοκής.

Όταν η ΝΔ κράζει τον κρατισμό, κρίνει τον όγκο του κράτους από το κόστος εργασίας των υπαλλήλων και όχι από τον όγκο εργασίας, ή τον όγκο της γραφειοκρατίας και της αναρμοδιότητας. Το κράτος που θέλει η δεξιά είναι αυτό που έχει δημιουργήσει εδώ και δεκαετίες, είναι αυτό που έμαθε και ξέρει πλέον να διαχειρίζεται, είναι αυτό που το μεταρρύθμιζε αλλά δεν το άλλαζε γιατί βόλευε την ρεμούλα, το δίκαιο των ισχυρών, τα αφορολόγητα των κερδών, την αδιαφάνεια και τις μίζες. Το κράτος που ‘δεν θέλει αλλά θέλει’ η δεξιά είναι αυτό που διακηρύττει ο Μητσοτάκης της Siemens και δεν έχει σχέση με δημοκρατικούς θεσμούς, αλλά με εταιρίες και ιδιωτικά συμφέροντα που εγγυώνται με τους ‘άριστους’ και ‘άξιους’, μικρότερο κράτος και μεγαλύτερη ανάπτυξη αλλά δίχως όρια, κοινωνική δικαιοσύνη και κοινωνικό πρόσημο.

Σε διαφορετική κατεύθυνση είναι η Δίκαιη Ανάπτυξη που σημαίνει φροντίδα των ανθρώπων που δουλεύουν και ζουν εκεί που πραγματώνεται η επένδυση, το έργο, η υπηρεσία. Η Δίκαιη Ανάπτυξη έχει ορίζοντα το μέλλον και στρατηγική την βιωσιμότητα του τόπου, την προστασία της φύσης και του περιβάλλοντος,  με σεβασμό στην επιχειρηματικότητα που επιδιώκει κέρδος αλλά σέβεται το κράτος δικαίου.

Η Δίκαιη Ανάπτυξη έχει όρια. Όριο της η καταστροφή του περιβάλλοντος, η διαπλοκή, η διάλυση του κοινωνικού ιστού. Όριο είναι το αναξιοπρεπές, το κάθε έργο που δημιουργεί φραγμούς στο υποκείμενο, καθώς το διασπά από το κοινωνικό έργο και το αντιμετωπίζει ως ‘πράγμα’, αντικείμενο για εκμετάλλευση, πραγμοποίηση** και υποταγή, δίχως κοινωνική δικαιοσύνη. Όριο είναι το πελατειακό κράτος και η γραφειοκρατία που επιβεβαιώνει την αναρμοδιότητα. Όριο είναι ο όγκος του κράτους από την διαφθορά και την δικαιοσύνη a la carte, που ευνοεί το σώμα της και όχι το πνεύμα του νόμου. Όταν μιλάει η αριστερά για κράτος εννοεί δημοκρατικούς θεσμούς και όταν μιλάει για ανάπτυξη εννοεί δίκαιη, για την κοινωνία με τους θεσμούς της, τον εργαζόμενο,  την επιχείρηση με τον επιχειρηματία που δεν αρνείται το υγειές οικονομικό και νομικό περιβάλλον, τους δημοκρατικούς θεσμούς, το κράτος δικαίου.

Για την αριστερά, το κράτος εκτός από δημοκρατικό οφείλει να γίνει επιχειρηματικό*** και να αξιοποιεί την δυνατότητα, να δημιουργεί όρους και συνθήκες για Δίκαιη Ανάπτυξη, αλλάζοντας έτσι τους συσχετισμούς στις κοινωνικές και πολιτικές σχέσεις, προς όφελος μιας κοινωνίας δημοκρατικής, με αγορά, αλλά όχι την αγορά της ασυδοσίας. Η αγορά που χρειαζόμαστε πρέπει να έχει κανόνες που σέβονται την δημοκρατία, τον άνθρωπο, το περιβάλλον και υπερασπίζεται την κοινωνία, τον πολιτισμό, γιατί είναι χρήσιμη καθώς κυοφορεί πλούτο ανθρώπινο και ρυθμίζει αδυναμίες μέσα στον κόσμο της χαράς και της λύπης, ανάμεσα στην καταστροφή και την δημιουργία, το φετίχ και την απόλαυση, το κίνητρο και την ανάγκη.

Γι αυτό η ΝΔ  δυσκολεύεται να αντιμετωπίσει τον ΣΥΡΙΖΑ, γιατί αρνείται να προχωρήσει μπροστά και εμμένει σε αγκυλώσεις του δικού της παρελθόντος, στον αναχρονισμό της που είναι αντιδραστικός και όχι ρομαντικός. Και τώρα που πρέπει να πάρει θέση για το αύριο και την κοινωνία, στέκεται δίχως στρατηγική και θεωρία, αντιδρώντας σε κάθε μεταρρύθμιση, υιοθετώντας  ένα αφήγημα για τους δεξιούς οπαδούς της ότι αύριο πέφτει η κυβέρνηση και ανεβαίνει ο οίκος Μητσοτάκη.  Τόση η απελπισία τους, τέτοια τα αδιέξοδα τους που άρχισαν να μιλάνε «αριστερά» , γίνανε ακτιβιστές και σε λίγο αντάρτες για να ξανά κυβερνήσουν και να επαναφέρουν το κράτος ρεμούλα που είναι άριστοι.

Η δεύτερη τετραετία με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ το ’19, ίσως βοηθήσει την ΝΔ να συνειδητοποιήσει την πραγματικότητα, να χαράξει στρατηγική και μια πολιτική προς όφελος της χώρας, βοηθώντας από τη θέση της αντιπολίτευσης, με σοβαρές προτάσεις για την ανάκαμψη και ανόρθωση της κοινωνίας στην Ελλάδα που, όπως λένε οι Δεξιοι, αγαπάνε. Η ΝΔ ακόμα και αποδεχόμενη την νέα πραγματικότητα, θα εξακολουθεί να θέλει με συνέπεια, όπως και σήμερα, να την ανατρέψει γιατί ποτέ δεν θα είναι με την Δίκαιη Ανάπτυξη και το κράτος με τους δημοκρατικούς θεσμούς και τους ενεργούς πολίτες.

Προχωράμε!

*Έλενα Παναρίτη – ‘Ευημερία δίχως όρια’

**Georg Lukacs – ‘Ιστορία και ταξική συνείδηση’

**Mariana Mazzucato – ‘Το επιχειρηματικό κράτος’

 

p373summertime-polock-jackson
Polock Jackson

 

Advertisements

Ένα Σχόλιο Προσθέστε το δικό σας

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s