Η Δεξιά σε κρίση λόγω του υπαρξιακού της .

στις

W a s s i l y - K a n d i n s k y

Η Δεξιά σε κρίση …και λόγω του εθνικού ζητήματος

Από την μία έχουμε, την απομάκρυνση της ΝΔ αυτά τα τρία χρόνια από την κυβέρνηση του τόπου, παράλληλα με απώλεια της δύναμης της και από την άλλη έχουμε, την πολιτική της κυβέρνησης Τσίπρα που βγάζει την χώρα από την κρίση και τα μνημόνια.

Αυτή η κατάσταση την έχει οδηγήσει σε κρίση και αναζήτηση στρατηγικής. Με την νέα ηγεσία της, τους  δεσμούς της με την άκρα Δεξιά και την διαπλοκή, βρίσκεται στην συγκυρία του εθνικού ζητήματος να αποφασίσει τι θα κάνει και επιλέγει κάτω από την πίεση των σχέσεων της,  να πάει με τον εθνικισμό και την πατριδοκαπηλία με μοναδικό σκοπό να πάει ενωμένη το 2019 στις εκλογές.

Ακυρώνει την πολιτική που είχε για σύνθετη ονομασία, συναίνεση και προοπτική. Αφήνει το αφήγημα ότι  είναι »άλλη μια βαλκανική χώρα που πρέπει να περάσει, από το σοσιαλιστικό παρελθόν και τον κρατισμό, στην σφαίρα των φιλελεύθερων μεταρρυθμίσεων».  Τελειώνει η πολιτική που χάραζαν για να διευρύνουν την φιλελεύθερη ευρωπαϊκή προοπτική των Βαλκανίων και αδυνατούν να μας πείσουν για την στρατηγική τους ως Δεξιά.

Περιχαρακώνονται διεθνώς και βουτάνε στο πέλαγος της κρίσης νομίζοντας ότι θα λυθούν τα προβλήματά τους αν πέσει η κυβέρνηση Τσίπρα. Η ΝΔ  είναι σε δίλημμα  με αφορμή την εθνική πολιτική γιατί πρέπει να αποφασίσει αν θα έχει πολιτικές -ιδεολογικές σχέσεις με το Κέντρο και τον φιλελευθερισμό ή με την άκρα Δεξιά και τον εθνικισμό.

Αφού στην οικονομική κρίση ταυτίστηκε με το διαπλεκόμενο, παρασιτικό κεφάλαιο και όχι με τον λαό και την δίκαιη ανάπτυξη. Αφού δεν κατάφερε να παρουσιάσει πρόγραμμα αντιπαραθετικό ή παράλληλο για την οικονομική ανάπτυξη και την έξοδο από την κρίση. Αφού γύρισε την πλάτη της στους μη έχοντες και στην εξυγίανση, ουρλιάζει μόνο για τους φόρους των εχόντων. Αφού  υπονομεύει όσο μπορεί την διαπραγμάτευση με τους Θεσμούς, συντάσσει τις δυνάμεις της στο πλάι τους, στο Δ.Ν.Τ και στους τραπεζίτες.

Τώρα στα εθνικά ζητήματα, στην κρίση με την γείτονα χώρα, επιλέγει την καπηλεία και τον εθνικισμό για να επιτεθεί στην κυβέρνηση. Εκτός από την αδιαλλαξία της Π.Γ.Δ.Μ. έχουμε και την αδηφαγία της τυχοδιωκτικής δεξιάς να υπονομεύει την εθνική κυριαρχία.  Πολιτικά αποφασίζει λόγω της συγκυρίας- για να συσπειρωθεί- να στραφεί στην πατριδοκαπηλία και δεν νοιάζεται για την εθνικά επιζήμια στάση της, διχάζοντας τον λαό με αδιέξοδες πολιτικές.

Ενώ γνωρίζει η Δεξιά ότι η εθνική πολιτική απαιτεί την λογική και όχι τους συναισθηματισμούς, αυτή επιλέγει να σταθεί στο ζήτημα του ονόματος εργαλειακά για κομματικούς λόγους.  Η Δεξιά, λόγω του υπαρξιακού της προβλήματος, στην συγκυρία επιλέγει την πατριδοκαπηλία ως εργαλείο για την συσπείρωση και την ενότητα της γιατί έτσι έχει εύκολο και εύκαιρο συγκολλητικό στοιχείο τα εθνικιστικά, ακροδεξιά ακροατήρια -ψηφοφόρους, ειδάλλως ξέρει ότι θα διασπαστεί.

Γι’ αυτό, αντί να λειτουργήσει εθνικά όπως όφειλε και διαδίδει, μετακινείται μέσα στην συγκυρία προς την άκρα δεξιά και αυτό την απομακρύνει από τις συμμαχίες που είχε δημιουργήσει με το κέντρο και τους φιλελεύθερους το τελευταίο διάστημα. Μπρος στο καημό της να ξαναβρεθεί στην κυβέρνηση του τόπου – μπας και αναπαραχθεί μέσω αυτής, όπως γνωρίζει πολύ καλά –  προχωράει τώρα σε συμμαχίες με όσες ομαδοποιήσεις είναι πρόθυμες και ταυτίζονται υπαρξιακά ποντάροντας στην πατριδοκαπηλία και την εθνική ταλαιπωρία.

Τα εθνικά και πατριωτικά αισθήματα γεννιούνται καθώς παράγεται η πράξη αγάπης για τον τόπο-σου με δημιουργικό και συναδελφικό τρόπο μέσα στον γενικότερο περιβάλλοντα χώρο. Αγαπάω την χώρα μου δεν σημαίνει εχθρεύομαι τον περιβάλλοντα χώρο που αναγνωρίζεται ταυτόχρονα μέσα από σχέσεις γειτνίασης και διεθνείς δεσμεύσεις. Μια χώρα δεν την υπερασπίζεσαι όταν συμβάλεις στην αποσταθεροποίηση της ευρύτερης περιοχής, ούτε όταν δεν σέβεσαι στις υφιστάμενες σχέσεις ή την δημιουργία σταθερών σχέσεων. Τα εθνικά και πατριωτικά αισθήματα γεννιούνται όταν υπερασπίζεσαι την λογική και όχι τον παραλογισμό των μύθων.

Όπως μια χώρα δεν την υπερασπίζεσαι μόνο με τα όπλα αλλά και με τον πολιτισμό, την αλληλεγγύη, την ισχυρή οικονομία, τις  κοινωνικές σχέσεις και την ευημερία,  έτσι και την εξωτερική πολιτική δεν την στηρίζεις στην καπηλεία των αισθημάτων, στην περιχαράκωση και τον απομονωτισμό και δεν είναι για δημαγωγίες ούτε για μικροκομματική πολιτική.

Παρόλα αυτά όμως, η Δεξιά με την ΝΔ στο τιμόνι  αρνείται την εθνική πολιτική και χαράζει τον τυχοδιωκτισμό της πάνω στην πλάτη των εθνικών θεμάτων. Η Δεξιά γνωρίζει πολύ καλά ότι, λύνοντας η κυβέρνηση Τσίπρα και το ‘Μακεδονικό’, η περίπτωσή της να κυβερνήσει απομακρύνεται και άλλο από τον ορίζοντα.

Είναι πλέον η ώρα μετά τις κρίσεις που πέρασε και περνάει ο λαός και η χώρα μας και καθώς μπαίνουμε στην μεταμνημονιακή εποχή, με την πλάστιγγα να γέρνει θετικά προς μια προοδευτική πορεία μεταρρυθμίσεων, να αναγνωρίσουμε ότι υπάρχει δυνατότητα για μια νέα συσπείρωση. Μια συνεννόηση με σκοπό να προχωρήσουμε στην δίκαιη ανάπτυξη και την κοινωνική ευημερία, εξυγιαίνοντας το κράτος και χτυπώντας την διαπλοκή. Να αλλάξουμε το Κράτος που ταλαιπωρεί την υγιή επιχειρηματικότητα και τους πολίτες, μεταρρυθμίζοντας το σε έναν υγιή οργανισμό, σε ένα  Κράτος Δικαίου, με αλληλεγγύη, δημοκρατία και ελευθερία. Αυτό για να γίνει χρειάζεται ευρωπαϊκή και παγκόσμια πορεία κόντρα στον αποκλεισμό και την περιχαράκωση που επιδιώκει η Δεξιά, η ΝΔ, ο Μητσοτάκης, η Χρυσή Αυγή…

Το εθνικό ζήτημα  μας οδηγεί να  προχωρήσουμε σε νέες ενότητες που θα διασφαλίσουν την δημοκρατική πορεία μέσα από ένα μέτωπο λογικής και μακριά από την πατριδοκαπηλία που είναι το εργαλείο των εθνικιστών. Υπεύθυνα  για την υπεράσπιση της χώρας μέσα από συνεργασία και διεθνή συνεννόηση, μακριά από περιπέτειες που γίνονται προς όφελος του κόμματος.  Η Δεξιά δυστυχώς δεν μπορεί να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και είναι σε πανικό καθώς ζει το υπαρξιακό της δράμα.

Η κυβέρνηση παλεύει για την σταθεροποίηση των διεθνών και εθνικών ζητημάτων μέσα από την πολιτική της. Αυτό σημαίνει ότι παράλληλα δουλεύει για την ανάκαμψη της χώρας στην διεθνή σκηνή με όρους ισότιμους, φέρνοντας όμως και τον λαό σε καλύτερη θέση, μακριά από λιτότητα, επιτροπείες και την χρεοκοπία που μας οδήγησαν αυτοί που κυβερνούσαν, ‘με τον τρόπο τους και τις αξίες τους’ ως Δεξιά,  τόσα χρόνια.

Προχωράμε!

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s